π. Γεωργίου Λέκκα: ΖΕΥΓΑΡΙ (ποίημα)

Διασταυρώθηκα απόψε μ’ ένα ζευγάρι

που πέρασε δίπλα μου χέρι με χέρι.

«Καλησπέρα», μου λέει άξαφνα η κυρία

και με κοίταξε σα να με γνώριζε από χρόνια.

Η ποίηση, γέφυρα πολιτισμών. Κριτική προσέγγιση της ελληνοαραβικής ποιητικής έκδοσης "Μια ζωή σε Ονειροτροφείο" του Παναγιώτη Καποδίστρια

Γράφει ο Σταύρος Καστρίτης, πτ. φιλολογίας

Η ποίηση διαθέτει μια μοναδική ιδιότητα. Κατορθώνει να υπερβαίνει τα όρια του χρόνου, του τόπου και της γλώσσας, διατηρώντας αναλλοίωτη την ουσία της. Κάποτε, μάλιστα, μια ποιητική έκδοση υπερβαίνει ακόμη και τα όρια της ίδιας της λογοτεχνίας και μετατρέπεται σε γεγονός πολιτισμού. Στην κατηγορία αυτή ανήκει η δίγλωσση έκδοση της ποιητικής συλλογής Μια ζωή σε Ονειροτροφείο του Παναγιώτη Καποδίστρια (εκδ. ΕΝ ΠΛΩ, 2025), όπου η ελληνική ποιητική δημιουργία συναντά δημιουργικά την αραβική γλώσσα μέσα από την εμπνευσμένη μεταφραστική εργασία του λιβανέζου ελληνιστή Ρόνι Μπου Σάμπα. Πρόκειται για μια έκδοση που αποκτά χαρακτήρα πολιτισμικής γέφυρας ανάμεσα σε δύο μεγάλες λογοτεχνικές παραδόσεις και δύο κόσμους με βαθιές ιστορικές και πνευματικές ρίζες.

π. Γεωργίου Λέκκα: ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΧΡΙΣ ΕΣΧΑΤΩΝ (ποίημα)

Γιατί πονάει τόσο η αγάπη;

Λες και δεν υπάρχει άλλος τρόπος ν’ αγαπήσεις

εξόν από το να βασανισθείς και να βασανίσεις.

Μοιάζει να έχουμε μηδενική ανοχή στους ζωντανούς

 που δεν είναι ακόμα αρκετά νεκροί

ώστε να μην μάς επιβαρύνουν.

"Καμένες Πεταλούδες" στο φως του Ανέγγιχτου

Κριτική προσέγγιση στην ποιητική διαδρομή του Παναγιώτη Καποδίστρια των ετών 1979-2009

Του Σταύρου Καστρίτη, πτ. Φιλολογίας 

Οι «Καμένες Πεταλούδες» του Παναγιώτη Καποδίστρια συγκεντρώνουν ποιήματα μιας τριακονταετίας, από το 1979 έως το 2009. Η έκταση της χρονικής αυτής διαδρομής προσδίδει στον τόμο τον χαρακτήρα ποιητικής κατάθεσης ζωής. Στις σελίδες του παρακολουθούμε τη διαμόρφωση μιας φωνής, τις μεταμορφώσεις της, τις επιμονές της, την ωρίμανση των εκφραστικών της μέσων και κυρίως τη σταθερή της στροφή προς τα μεγάλα θέματα: το φως, τη φθορά, τον θάνατο, τον έρωτα, τη μνήμη, την πατρίδα, την ιερότητα του κόσμου και τη δυνατότητα του ανθρώπου να προσεγγίσει το Άρρητο μέσα από την ποίηση.

Παναγιώτη Καποδίστρια: ΚΑΜΕΝΕΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ. Ποιήματα 1979-2009 (ολόκληρη η συγκεντρωτική έκδοση)

 
ΚΑΜΕΝΕΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ Ποιήματα 1979-2009. 

Εκδοτικός Οίκος Αντ. Σταμούλη / επί-γνωση, Θεσσαλονίκη 2010.

π. Γεωργίου Λέκκα: ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ (ποίημα)

Στα είκοσι είσαι ακόμα αθάνατος

κι αν έχεις βρει κιόλας τον έρωτα

αυτό σε κάνει ασφαλώς να νιώθεις

πως είσαι είκοσι φορές αθάνατος.

Για το βιβλίο του π. Γ. Λέκκα "Ο ανοικτός Θεός κι η άνοιξη του ανθρώπου"

Σχολιαστικές σκέψεις: π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Το βιβλίο «Ο ανοικτός Θεός κι η άνοιξη του Ανθρώπου» του π. Γεωργίου Λέκκα αποτελεί μια φωτεινή πνευματική πρόταση για τον τρόπο με τον οποίον ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει εν Χριστώ, μέσα στον κόσμο, μαζί με τον Άλλο. Ο λόγος του συγγραφέα κινείται απαλά, με θεολογική καθαρότητα και υπαρξιακή ευαισθησία, χωρίς ρητορείες, χωρίς περιττά σχήματα. Κάθε κεφάλαιο αποτελεί καρπό προσευχής, καρπό βίωσης της Εκκλησίας, καρπό μελέτης των ευαγγελικών αναγνωσμάτων που σηματοδοτούν την πορεία του εκκλησιαστικού έτους. Στο επίκεντρο βρίσκεται η έννοια του ανοίγματος: άνοιγμα καρδιάς, άνοιγμα ύπαρξης, άνοιγμα προς τον Θεό, άνοιγμα προς τον πλησίον. Το άνοιγμα αυτό μετατρέπει τη ζωή σε χώρο θείας Παρουσίας, σε πεδίο σχέσης, σε τόπο μεταμόρφωσης.

π. Γεωργίου Λέκκα: ΑΓΑΠΗ ΑΦΘΑΡΤΗ (ποίημα)

Ο άνθρωπος αργεί πολύ να καταλάβει

πως ό,τι μετρά ο χρόνος, φθείρεται.

π. Γεωργίου Λέκκα: ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ (ποίημα)

Πώς γίνεται κάποιος να φεύγει

όταν μαζί του παίρνει κιόλας την καρδιά μας;

π. Γεωργίου Λέκκα: ΡΑΒΕ ΞΗΛΩΝΕ (νέο ποίημα)

 

Ράβε, ξήλωνε είναι η ζωή μας -

κι όσο περισσότερα της προσθέτεις

τόσο πιο επώδυνη κάνεις την αποψίλωσή της -

Το 15ο τεύχος του περιοδικού "Αχιλλίου πόλις" της Ι. Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου

Κυκλοφορήθηκε το δέκατο πέμπτο τεύχος της εξαμηνιαίας επιστημονικής περιοδικής έκδοσης της  Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου «Αχιλλίου Πόλις» αφιερωμένο στην μαρτυρία της Ορθοδοξίας στην Ευρώπη και στον κόσμο. 

π. Παν. Καποδίστρια: Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΚΑΙ Η ΧΡΙΣΤΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΤΗΣ

Νέα εργασία του π. Παναγιώτη Καποδίστρια, με θέμα: "Η αρχαιοελληνική αθανασία και η χριστοκεντρική πρόταση επί του περιεχομένου της".

        Κυκλοφορήθηκε αυτές τις μέρες ως ανάτυπο από το 15ο τεύχος του επιστημονικού περιοδικού ΑΧΙΛΛΙΟΥ ΠΟΛΙΣ της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ:

 

Η ΑΛΛΗ ΖΩΗ. Κριτικό σημείωμα του ποιητή Άγγελου Καλογερόπουλου για τα 33 ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ του π. Γεωργίου Λέκκα

π. Γεώργιος Λέκκας

33 ποιήματα γιὰ τὴν Ἑλένη

καλλιτεχνικὴ φωτογραφία:

Ἀγγελικὴ Σβορώνου

Ἐκδόσεις ΕΝ ΠΛΩ, 2025. σελ. 80

Adriana Maria Butnariu: ΡΗΤΟΡΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ (μτφρ. Αντώνης Φουντής)

 

Στὴ μνήμη τοῦ Valeriu Purdea

Πόσοι ἀπὸ ἐσᾶς, μεγάλοι ἐπίγονοι,

εἶστε διατεθειμένοι νὰ δώσετε τὴ ζωή σας

γιὰ τὸ πιὸ ἱερὸ μυστήριο;

Αντώνης Φουντής: Επίκαιρο λογοπαιγνιακό haiku

  

Αὐτὸς ποὺ πάσχει

ἐλπίζει σὲ Πάσχα καὶ

σὲ Ἀνάσταση

Ἀντώνης Φουντῆς 

20 Ἀπριλίου 2026

Αντώνης Φουντής: Ποιητικό μνημόσυνο μοναχού Θεοφάνους

 

 

Ἕνα haiku

Ἡ Ζωοδόχος

Πηγὴ ὑποδέχτηκε

τὸν Θεοφάνη.

Ὁ μοναχὸς καὶ διακεκριμένος ἁγιογράφος π. Θεοφάνης (κατὰ κόσμον Βαλέριος) ἐκοιμήθη στὶς 17/4/2026 (ἑορτὴ τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς).

 

Ἀντώνης Φουντῆς

18/4/2026

(Ἡμέρα τῆς ἐξοδίου ἀκολουθίας).

π. Γεωργίου Λέκκα: ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ (νέο ποίημα)

                                                                                                                        Χωρίς τον Χριστό, δεν θέλω Παράδεισο. 

Φ. Ντοστογιέφσκι.

Αντώνης Φουντής: Haiku στη μνήμη του Π. Νέλλα

6/4/1986 – 6/4/2026 

Ποιητικὸ Μνημόσυνο 

Haiku στὴ μνήμη τοῦ Π. Νέλλα

 

Σαράντα χρόνια

χωρὶς τὸν Παναγιώτη,

μὰ ζεῖ στὶς καρδιές.

  

Ἀντώνης Φουντῆς, 5 Ἀπριλίου 2026.

π. Γεωργίου Λέκκα: ΝΥΚΤΕΡΙΝΗ ΑΓΩΓΗ (νέα ποίηση)

 

Τόσες χιλιάδες χρόνια στη Γη κι ακόμα δεν μάθαμε

να περπατάμε σ’ αυτήν αβαρείς

όπως η σκιά μας πάνω στους αμμόλοφους.

Να ’μασταν σαν τις ρίζες από τα καλάμια που τους συγκρατούν

κι όχι τα βάναυσα βήματα που τους γκρεμίζουν.

Αντώνης Φουντής: ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΘΡΙΑΜΒΟΣ (haiku)

Γῦρος θριάμβου

ὁ χορὸς Ἠσαΐα·

τροχιὰ μυστική.

 

16 Μαρτίου 2026.

Διονύσης Σέρρας: «ΑΛΗΘΩΣ»! (έμμετροι στίχοι)

 

Έμμετροι στίχοι

«ΑΛΗΘΩΣ»!

Φιλική αντιπροσφορά

Κι αν, ίσως, ο Πολιτισμός

πάει αλλού, πιο κάτω,

μένει ψηλά, πιο σταθερός,

στου Τζάντε το Μπανάτο.

π. Γεωργίου Λέκκα: ΣΤΟ ΜΠΛΕ Τ’ ΟΥΡΑΝΟΥ (νέο ποίημα)

Ρηχή, χρυσή μου θάλασσα, μικρά έφιππα κύματα είναι τα δώρα σου

που καταφτάνουν στην ακτή με το ιεροτελεστικό ποδοβολητό τους.

Το 14ο τεύχος του περιοδικού "Αχιλλίου πόλις" της Ι. Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου

Tο 14ο τεύχος του περιοδικού ΑΧΙΛΛΙΟΥ ΠΟΛΙΣ, της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου, που κυκλοφορήθηκε αυτές τις ημέρες είναι αφιερωμένο στη βία, το δύσκολο φαινόμενο της εποχής μας, ενώ είναι και πάλι πολύ πλούσια και η υπόλοιπη ύλη του.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ:

π. Γεωργίου Λέκκα: ΚΟΣΜΟΣ ΖΩΝΤΩΝ ΚΑΙ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ (νέο ποίημα)

Ώσπου να γυρίσω είχαν υποχωρήσει τα νερά.

Θά ’χανε ήδη πλημμυρίσει άλλες ακτές

καθώς τίποτα δεν χάνεται οριστικά

σ’ αυτόν τον κόσμο ζώντων και κεκοιμημένων.

π. Παν. Καποδίστρια: ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΟΚΛΗΣΗ: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕΤΑΞΥ 1920 ΚΑΙ 2008 ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΚΕΛΣΟΥ

Νέα εργασία του π. Παναγιώτη Καποδίστρια, με θέμα: "Θεολογικός λόγος και παγκόσμια πρόκληση. Η Ορθόδοξη Εκκλησία μεταξύ 1920 και 2008 υπό το πρίσμα του Κέλσου". 

        Κυκλοφορήθηκε αυτές τις μέρες ως ανάτυπο από το 14ο τεύχος του επιστημονικού περιοδικού ΑΧΙΛΛΙΟΥ ΠΟΛΙΣ της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ:

Adriana Maria Butnariu: ΚΥΜΑΤΑ (ποίημα)

Ἔφτασα στὴν ἄκρη τοῦ κόσμου!

Μόλις ποὺ διακρίνω ποῦ λειώνει ὁ οὐρανὸς

σ’ ἕνα μόνο σημεῖο.

Adriana Maria Butnariu: ΔΙΑΚΕΚΑΥΜΕΝΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ (ποίημα)

Τὰ λόγια μου χτυποῦν στὸ χαλασμένο, παλιὸ πληκτρολόγιο,

στὰ μάτια ἐκείνων ποὺ κοιτοῦν τὴν ποίησή μου

μὲ τὸν μεγεθυντικὸ φακὸ τῆς γιαγιᾶς.

Adriana Maria Butnariu: ΜΟΝΟ ΕΓΩ (ποίημα)

Ἔκρυψα τὴν εὐτυχία μου στὶς παλάμες σου

καὶ τώρα ἀναζητῶ τὴ μοῖρα τῆς ἀγάπης μας

σὲ κρυστάλλινες δακτυλῆθρες…

Ἡ ἀγάπη μου πέθανε ἐδῶ καὶ καιρό.

Τὰ δάχτυλά μου δὲν ξέρουν πιὰ

ν’ ἀναζητοῦν τὸ νόημα τῆς ζωῆς

μέσα ἀπὸ ἄνθη κι ἀναστεναγμούς.

Τώρα εἶμαι μόνο ἐγὼ κι ὁ ἑαυτός μου.

Μόνο ἐγώ.

  

Adriana Maria Butnariu, 25 Μαΐου 2006.

Μετάφραση – ἐπιμέλεια: Ἀντώνης Φουντῆς, 15 Νοεμβρίου 2025.

Ἄνθρωπον ζητῶ… στίς λεωφόρους τοῦ διαδικτύου. Σχέσεις καί ἐξαρτήσεις στήν ψηφιακή ἐποχή

Ἄνθρωπον ζητῶ…^[1] στίς λεωφόρους τοῦ διαδικτύου. Σχέσεις καί ἐξαρτήσεις στήν ψηφιακή ἐποχή

 Ὁμιλία τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Αὐστραλίας κ.κ. ΜΑΚΑΡΙΟΥ,

κατά τήν τελετή ἀναγορεύσεώς του σέ Ἐπίτιμο Διδάκτορα

τοῦ Τμήματος Ἰατρικῆς τῆς Σχολῆς Ἐπιστημῶν Ὑγείας

τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

(Λάρισα, τῇ 11ῃ Νοεμβρίου 2025)

Adriana Maria Butnariu: ΧΡΩΜΑΤΑ (ποίημα)

Ντύνομαι πάντα στὸ χρῶμα τοῦ φθινοπώρου

καὶ, παραδόξως, προσποιοῦμαι πάντα πὼς ἀγαπῶ τὴν ἄνοιξη.

Adriana Maria Butnariu: ΓΡΑΦΩ (ποίημα)

Γράφω

καὶ δὲν θέλω νὰ σταματήσω!

Γράφω

ἀδιάκοπα.

Οἱ λέξεις κουβαλοῦν τὸν πόνο μου.

Adriana Maria Butnariu: ΑΝΤΙΟ (ποίημα)

Ἔφυγες.

Πάντως μοῦ ἄφησες

σ’ ἕναν φάκελο

ἕνα γράμμα

τὸ ὁποῖο δυστυχῶς ξέχασες νὰ γράψεις.

Adriana Maria Butnariu: ΗΡΘΑ (ποίημα)

Μὲ τὴ χθεσινοβραδινὴ βροχή,

ἔλαβα τὸ μήνυμά σου.

Καὶ ἦρθα ἔτσι ὅπως μὲ ξέρεις:

μὲ τὸ μέτωπο γεμᾶτο σκέψεις,

μὲ τὰ χέρια νὰ μυρίζουν γιασεμί…

Adriana Maria Butnariu: ΚΟΙΝΟΤΟΠΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ (ποίημα)

Χωρὶς ἐσένα, ὅλα εἶναι θλιμμένα:

ἕνα κοινότοπο παιχνίδι, καὶ ψυχρό.

Νιώθω πὼς δὲν ὑπάρχω πιά.

Adriana Maria Butnariu: ΘΑΛΑΣΣΑ (ποίημα)

Ἔχω μέρες ποὺ περνῶ ὧρες στὴν ἀκροθαλασσιὰ

κι ἀκούω τὰ κύματα καὶ τὸν κρύο ἄνεμο

νὰ γλιστράει πάνω στὴν ἄμμο,

τὴ λεπτή, τὴ βρόμικη, γεμάτη φύκια καὶ σκουπίδια -

παροδικὰ ναυάγια, συλλεγμένα ἀπ’ τὴ θάλασσα…

Η Δρ Ανθούλα Δανιήλ για το βιβλίο του Παναγιώτη Καποδίστρια "Μια ζωή σε Ονειροτροφείο" (ανθολογία στα αραβικά)

Ανθούλα Δανιήλ: Παναγιώτης Καποδίστριας, Μια ζωή σε Ονειροτροφείο -Μετάφραση: Ρόνι Μπου Σάμπα. Εκδόσεις Εν πλω 2025 

Ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας είναι ένας άνθρωπος με διπλή υπόσταση. Αφενός ασκεί τον ρόλο του ως εφημέριος στην Εκκλησία, αφετέρου στο γραφείο του ως ποιητής. Και τις δύο υποστάσεις του τις υπηρετεί σωστά έχοντας τα θεμέλιά του στα βουνά και τα βουνά σηκώνοντας στον ώμο του, όπως παρεμφερώς λέει ο Οδυσσέας Ελύτης στο Άξιον Εστί. Η πρώτη από της υποστάσεις του, η ιεροσύνη, υποθέτω, οφείλεται στην «Κλήση» που προφανώς έλαβε και φόρεσε το ευλογημένο ράσο. Η δεύτερη πηγάζει από την μεγάλη πνευματική παράδοση της Επτανήσου γενικώς, και του νησιού του ειδικώς, της Ζακύνθου, που γέννησε τον Διονύσιο Σολωμό και τον Ανδρέα Κάλβο, ανάμεσα σε πολλούς άλλους ακόμα, και σε όλες τις Τέχνες. Και αυτή η κληρονομιά είναι μεγάλο βουνό που όμως το σηκώνει στον ώμο του όπως ο «Κουροτρόφος», με αγάπη, σεβασμό και φροντίδα. 

Adriana Maria Butnariu: ΑΒΓ (ποίημα)

πληκτρολογῶ μὲ μικρὰ γράμματα,

χαζεύω ἱστοσελίδες μὲ ἄδειες εἰκόνες,

α β γ δ

……..

Adriana Maria Butnariu: ΣΚΙΕΣ (ποίημα)

Μπλὲ σκιὲς χάνονται στὸ ψυχρὸ σούρουπο

καὶ σταγόνες βροχῆς, κρύες καὶ βαριές, πέφτουν πάνω μας

σὰν σὲ γυάλινους βράχους,

διάφανους καὶ σιωπηλούς…

Adriana Maria Butnariu: ΤΙΠΟΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ (ποίημα)

Ἔχω ἀνάγκη ἀπὸ μιὰ ὑπερβολικὴ δόση ἀγάπης,

μὰ νὰ εἶναι ἀληθινή·

ὄχι σὰν αὐτὴ μὲ barcode καὶ ἡμερομηνία λήξης!

Ἔχω ἀνάγκη ἀπὸ ἀγάπη·

ἀπὸ μιὰ αἴσθηση ποὺ νὰ μὲ βεβαιώνει

γιὰ μιὰ ἐλάχιστη σταθερότητα

σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο,

τὸν τόσο ἀπατηλὸ καὶ φευγαλέο…

Adriana Maria Butnariu: ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ (ποίημα)

Κοιτάζομαι στὸν καθρέφτη τῶν γκρίζων σύννεφων

καὶ δὲν ξέρω ποιός μοῦ δάνεισε αὐτὸ τὸ σῶμα καὶ τὶς σκέψεις:

Adriana Maria Butnariu: ΞΑΝΑ (ποίημα)

Περιπλανιέμαι ξανὰ σ’ ἕναν ἄγνωστο δρόμο,

ψάχνοντας βιαστικὰ τὴ σκιά μου,

ριγμένη τυχαία στὰ βρόμικα καὶ σκοτεινὰ πεζοδρόμια:

εἶναι ἐδῶ!

Adriana Maria Butnariu: ΛΗΘΗ (ποίημα)

Ἐπιστολή:

 

Ἴσως ἡ παρουσία σου

νὰ εἶναι φάντασμα

στὴ μπλὲ νύχτα

ἀπ’ τὴν ὁποία δὲν μπορῶ πιὰ νὰ βγῶ·

Adriana Maria Butnariu: ΕΞΙΣΩΣΗ (ποίημα)

Τὶ θέλεις ἀπὸ μένα;

Τὴ βροχὴ τῶν σκέψεών μου πάνω σου

ἢ τὸ γλυκὸ κλᾶμα τοῦ δειλινοῦ

ἀπ’ τοὺς σβησμένους πολυελαίους τῆς ἀγάπης;

Adriana Maria Butnariu: ΠΕΣ ΜΟΥ ΕΣΥ (ποίημα)

Ξυπνήσαμε ἕνα κρύο φθινοπωρινὸ πρωινὸ στὸ χεῖλος τῆς ἀγάπης

κι ἀπὸ ὑπερβολικὴ διαύγεια, γλιστρήσαμε στὴν ἀχρονία τῆς ἀναμονῆς

καὶ τῆς γεωμετρίας στὸν χῶρο·

κατὰ λάθος, εἶχα πάρει μαζί μου καὶ τὸ εἰσιτήριο τοῦ τρένου

μὲ τὸ ὁποῖο εἶχα ὑπολογίσει, θυμᾶσαι;…

Adriana Maria Butnariu: ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ (ποίημα)

ἐσύ,

πόθος μου,

ἡλιοβασίλεμα…

Adriana Maria Butnariu: ΥΠΝΟΣ (ποίημα)

Ὁ ὕπνος γδύθηκε ἀπὸ πάνω μου…

Ξύπνησα ἀπὸ σένα

κι ἔτρεξα μὲ ἀνυπομονησία στὰ ὄνειρά σου…

Κρυώνω

καὶ θὰ ἤθελα νὰ μποροῦσα

νὰ ἐπιστρέψω ξανὰ σ’ ἐμᾶς.

Adriana Maria Butnariu: ΠΟΥ; (ποίημα)

Ποῦ φεύγει ὁ χρόνος ὅταν εἶσαι μαζί μου;

Ποῦ χανόμαστε ὅταν εἴμαστε μαζί;

Ἀρχίζω νὰ καταλαβαίνω γιατὶ κλαῖνε τὰ χορταράκια τὸ πρωὶ

κάτω ἀπ’ τὰ γυμνὰ ἀπὸ σένα βήματά μου…

Adriana Maria Butnariu: ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ (ποίημα)

Στὴ μπροστινὴ πόρτα

βρῆκα τὸ σημείωμά σου,

δίπλα σ’ ἕνα βαριεστημένο τριαντάφυλλο!

Adriana Maria Butnariu: ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ (ποίημα)

Λὲς λόγια χωρὶς νόημα…

Κυνηγᾶς ψευδαισθήσεις

μὲ τὴ δίψα ἑνὸς μπουμπουκιοῦ

ποὺ λαχταρᾶ τὸ φιλὶ τῆς ἄνοιξης

τὴν σιωπηλὴ ὥρα τῆς ἀποσύνθεσης·

Adriana Maria Butnariu: ΠΛΗΞΗ (ποίημα)

Ἀπὸ τὴν ὑπερβολικὴ πλήξη,

μεταφρασμένες ἀπὸ μιὰ παρεξηγημένη γλωσσικὴ οἰκονομία,

λέξεις συνωστίζονται ἀτάκτως στὸ ράφι τοῦ βιβλιοπωλείου!