Ώσπου να γυρίσω
είχαν υποχωρήσει τα νερά.
Θά ’χανε ήδη
πλημμυρίσει άλλες ακτές
καθώς τίποτα δεν
χάνεται οριστικά
σ’ αυτόν τον κόσμο ζώντων και κεκοιμημένων.
Η κύρια διαφορά
είναι στο μέγεθος
κι επειδή ο
κόσμος χωράει πολύ περισσότερους
κεκοιμημένους
παρά ζωντανούς,
οι ζώντες έχουν πάντα
μια ημερομηνία λήξεως.
Οι κεκοιμημένοι μπορεί
να είναι βέβαια αόρατοι
είναι όμως τόσο
ζωηροί, ευκίνητοι
και πλήρως
διαθέσιμοι όσο ποτέ
και πάνω
απ’ όλα, ξέρουν να μας ακούνε.
Κρέμονται οι
ψυχές τους όπως τα σταφύλια από τον ουρανό
κι όπως σε κάθε
βήμα τις σπρώχνουμε απαλά
φτιάχνουνε κάθε
τόσο και νέους συνδυασμούς
για να
παραμένουν, έτσι, ανάμεσά μας.
Όλα βαίνουν
συντεταγμένα και καλώς:
Oι ζώντες προς την ελευθερία των νεκρών
κι όλοι μαζί
προς την οριστική ελευθερία των αναστημένων.
De Haan, 21.1.2026.
Ο
Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως
Βελγίου, Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου