Μικρό ανθολόγιο Γαλλικής Ποίησης ΙΙ [Ανθολόγηση-Μετάφραση: Δέσποινα Καποδίστρια]

[Σε περιμένω]

Δεν κοιμάμαι Τζώρτζια

Πετάω βέλη μες στη νύχτα Τζώρτζια

περιμένω Τζώρτζια

Η φωτιά είναι όπως το χιόνι Τζώρτζια
Η νύχτα είναι γειτόνισσά μου Τζώρτζια

Ακούω τους θορύβους όλους ανεξαιρέτως Τζώρτζια

βλέπω τον καπνό που ανεβαίνει και φεύγει Τζώρτζια

περπατώ αθόρυβα μες στη σκιά Τζώρτζια

τρέχω ορίστε ο δρόμος τα προάστια Τζώρτζια

Ορίστε μια πόλη που είναι η ίδιακαι που δεν την ξέρω Τζώρτζια

βιάζομαι ορίστε ο άνεμος Τζώρτζια

και το κρύο και η σιωπή και ο φόβος Τζώρτζια

φεύγω Τζώρτζια

τρέχω Τζώρτζια

τα σύννεφα είναι χαμηλά θα πέσουν Τζώρτζια

απλώνω τα χέρια Τζώρτζια

δεν κλείνω τα μάτια Τζώρτζια

φωνάζω Τζώρτζια

κραυγάζω Τζώρτζια

φωνάζω Τζώρτζια

σε φωνάζω Τζώρτζια

Μήπως έρθεις Τζώρτζια

σε λίγο Τζώρτζια

Τζώρτζια Τζώρτζια Τζώρτζια

Τζώρτζια

δεν κοιμάμαι Τζώρτζια

σε περιμένωΤζώρτζια

[Philippe Soupault, Τζώρτζια, 1926]

Ο φαροφύλακας αγαπάει πολύ τα πουλιά

Πουλιά κατά χιλιάδες πετούν προς τη φωτιά

κατά χιλιάδες πέφτουν κατά χιλιάδες χτυπούν

κατά χιλιάδες τυφλωμένα κατά χιλιάδες αναίσθητα

κατά χιλιάδες πεθαίνουν

Ο φύλακας δεν μπορεί ν' αντέξει τέτοια πράγματα

τ' αγαπάει πολύ τα πουλιά

λέει λοιπόν Δε βαριέσαι δε με νοιάζει!

Και τα σβήνει όλα

Μακριά ένα φορτηγό πλοίο βουλιάζει

ένα φορτηγό πλοίο ερχόμενο απ'τα νησιά

ένα φορτηγό πλοίο με πουλιά

χιλιάδες πουλιά των νησιών

χιλιάδες πνιγμένα πουλιά.

[Jacques Prévert, Ιστορίες, 1946]

Σ' όλες τις χώρες

Μεταξύ ζωής και θανάτου

σ' όλες τις χώρες

συμβαίνει μια κοπέλα

να γδύνεται για να φανεί

όταν φεύγει απ' το δωμάτιο

η ομορφιά της

αφήνει χώρο στην ηρεμία

καμιά φορά

τα χέρια αυτού που φοβάται το τέλος του

σπάζουν μες στο μαύρο της σιωπής

να συγκρατήσουν την ελπίδα.

[Jean Follain, Σύμφωνα μ' όλα, 1967]

Μικρό ανθολόγιο Γαλλικής Ποίησης Ι [Μετάφραση: Δέσποινα Καποδίστρια]

Οι προσεγγίσεις της αγάπης και του φιλιού

Σταματά στην όχθη των ρυακιών Τραγουδά
Τρέχει Βγάζει μια κραυγή διαρκείας προς τον ουρανό
Το φουστάνι της είναι ανοιχτό πάνω στον παράδεισο
Είναι απόλυτα γοητευτική
Ταρακουνά ένα κλαδί πάνω από τα κυματάκια
Περνά με βραδύτητα το λευκό της χέρι στο καθαρό της μέτωπο
Ανάμεσα στα πόδια της τρέχουν οι νυφίτσες
Μες στο καπέλο της κάθεται το κυανό.

[Louis Aragon, Η αέναη κίνηση, 1925]


Φως

Μια μικρή πανάδα γυαλίζει ανάμεσα στα μάτια που ανοιγοκλείνουν. Το δωμάτιο είναι άδειο και τα παντζούρια ανοίγουν μες στη σκόνη. Είναι η μέρα που μπαίνει ή κάποια ανάμνηση που κάνει τα μάτια σου να κλαίνε. Το τοπίο του τοίχου –ο ορίζοντας από πίσω- η μνήμη σου σε αναταραχή κι ο ουρανός πιο κοντά τους. Υπάρχουν δέντρα και σύννεφα, κεφάλια που περνούν και χέρια πληγωμένα από το φως. Και μετά είναι μια κουρτίνα που πέφτει και τυλίγει όλα τα σχήματα μες στη νύχτα.

[Pierre Reverdy, Πλειοψηφία χρόνου, 1945]


Όντας υπόλογος

Βλέπω, ακούω, μιλάω
Βλέπω για τους μουγκούς
Ακούω για τους τυφλούς
Μιλάω για τους κωφούς
Ο κόσμος που είναι ο κόσμος
-Τυφλός, κωφός, μουγκός-
Πάω όπου μένω
Αλλά δεν τρέμω πια

[Claude Sernet, Τα ξαναμετρημένα βήματα, 1962]