Η Δρ Ανθούλα Δανιήλ για το βιβλίο του Παναγιώτη Καποδίστρια "Μια ζωή σε Ονειροτροφείο" (ανθολογία στα αραβικά)

Ανθούλα Δανιήλ: Παναγιώτης Καποδίστριας, Μια ζωή σε Ονειροτροφείο -Μετάφραση: Ρόνι Μπου Σάμπα. Εκδόσεις Εν πλω 2025 

Ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας είναι ένας άνθρωπος με διπλή υπόσταση. Αφενός ασκεί τον ρόλο του ως εφημέριος στην Εκκλησία, αφετέρου στο γραφείο του ως ποιητής. Και τις δύο υποστάσεις του τις υπηρετεί σωστά έχοντας τα θεμέλιά του στα βουνά και τα βουνά σηκώνοντας στον ώμο του, όπως παρεμφερώς λέει ο Οδυσσέας Ελύτης στο Άξιον Εστί. Η πρώτη από της υποστάσεις του, η ιεροσύνη, υποθέτω, οφείλεται στην «Κλήση» που προφανώς έλαβε και φόρεσε το ευλογημένο ράσο. Η δεύτερη πηγάζει από την μεγάλη πνευματική παράδοση της Επτανήσου γενικώς, και του νησιού του ειδικώς, της Ζακύνθου, που γέννησε τον Διονύσιο Σολωμό και τον Ανδρέα Κάλβο, ανάμεσα σε πολλούς άλλους ακόμα, και σε όλες τις Τέχνες. Και αυτή η κληρονομιά είναι μεγάλο βουνό που όμως το σηκώνει στον ώμο του όπως ο «Κουροτρόφος», με αγάπη, σεβασμό και φροντίδα. 

ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ για τον π. Κωνσταντίνο Ν. Καλλιανό

Γράφει η Δρ ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Η Σκόπελος πενθεί τον πνευματικό της ποιμένα∙ τον  π. Κωνσταντίνο Καλλιανό. Έφυγε στα 75 του χρόνια, το μεσημέρι της Δευτέρας, 29 Απριλίου 2024, προχωρώντας στον δρόμο και νομίζοντας πως πήγαινε για το σπίτι, ενώ ήδη είχε πάρει τον δρόμο του ουρανού, χωρίς να το έχει αντιληφθεί. Ήταν αόρατος ο ισχυρός φίλος, ο αρχάγγελος με τη ρομφαία που πετούσε κοντά του και περίμενε υπομονετικά την ώρα που θα τον σήκωνε με τα φτερά του. 

π. Κ. Ν. Καλλιανός: “Όψεις της Κοινωνίας της Χώρας Σκοπέλου. Από τα τέλη του 18ου μέχρι τα μέσα του 19ου αι. Μια πρώτη προσέγγιση”

Εκδόσεις Δήμου Σκοπέλου 2023

Γράφει η Δρ ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Ο π. Κ. Ν. Καλλιανός θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, και πάρα πολύ δίκαια, βιογράφος, χρονικογράφος, ληξίαρχος του νησιού του· της ωραίας Σκοπέλου. Γιατί, και δεν είναι λίγες οι φορές, όλα τα γραπτά του αυτή τη νήσο έχουν θέμα και το καθετί της Κοινωνίας της τον απασχολεί. Διακαής  θα λέγαμε στόχος του είναι να τιμήσει τα ιερά χώματα  που τον γέννησαν, να τα προβάλει, να τα περιγράψει, να καταστήσει,  έστω και εν σμικρώ, την ιστορία τους κτήμα ες αεί, όπως έκανε ο Θουκυδίδης με την Αθήνα.

π. Κωνσταντίνος Καλλιανός: Σύμμεικτα ιστορικά και λαογραφικά για τη Γλώσσα της Σκοπέλου (17ος-19ος αι.), εκδ. Νησίδες 2023

Γράφει η Δρ ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Αρχικά να επαναλάβουμε με έμφαση πως στη μνήμη των ανθρώπων μένει μόνο ό,τι έχει καταγραφεί. Μένει και ό,τι έχει καταγραφεί στην ψυχή, αλλά αυτό με το πέρασμα των γενεών θα χαθεί, όταν θα χαθεί ο άνθρωπος. Έτσι, το καταγεγραμμένο στο χαρτί είναι σαν να παίρνει ληξιαρχική πράξη γέννησης.

Για τα "Σύμμικτα | Miscellanea" του Σαράντη Αντίοχου

Γράφει η Δρ ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Σαράντης Αντίοχος

Σύμμικτα | Miscellanea

Τόμος Α΄, Λαογραφικά

Τόμος Β΄, Πρόσωπα και Θέματα

Εκδόσεις Ερμής της Ζακύνθου 2022

Δεν μπορεί κανείς παρά να σταθεί με δέος μπροστά στους δύο πολυτελείς και ογκώδεις τόμους του συγγραφέα, ποιητή, πεζογράφου, λαογράφου, μελετητή, πολυτάλαντου, ανθρώπου των Γραμμάτων και της Τέχνης γενικώς, Σαράντη Αντιόχου, ο οποίος στα Σύμμικτά του συγκέντρωσε μιας ολόκληρης ζωής τον πνευματικό μόχθο.

Για το βιβλίο του Παναγιώτη Καποδίστρια “Λοιμοκαθαρτήριο”, Ποιήματα. Εκδ. ἀληθῶς Κέντρο Λόγου, 2022

Γράφει η Δρ ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Σαράντα ένα ποιήματα συστεγάζονται κάτω από τον πολλά σημαίνοντα τίτλο Λοιμοκαθαρτήριο, γραμμένα όλα την Άνοιξη του 2020, Μάρτη και Απρίλη και πικρή Σαρακοστή, για να επαληθεύσει το ότι η Άνοιξη δεν είναι λιβάδια με παπαρούνες ή έστω εκείνη η Ωραία που βγαίνει από τα πινέλα του Μποτιτσέλι, αλλά όπως έχει ήδη πει ο ποιητής Οδυσσέας Ελύτης, που βλέπει τα αόρατα πίσω από τα ορατά, την Άνοιξη την βρήκε σε μια μικρή βαϊφόρο κόκκινη, και ο νοών νοείτω.

Για το βιβλίο του Παναγιώτη Καποδίστρια, “Θηριοδαμαστήριο”, Νανοδιηγήματα. Εκδ. ἀληθῶς Κέντρο Λόγου, 2022

Γράφει η Δρ ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Ο Παναγιώτης Καποδίστριας είναι παιδί της Ζακύνθου. Γεννήθηκε και ζει μόνιμα στο Μπανάτο/Βανάτο της Ζακύνθου, όπου ασκεί και τα καθήκοντα του Εφημέριου. Σπούδασε Θεολογία στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο της Αθήνας, κατέχει Μάστερ Θεολογίας, είναι Αρχιερατικός Επίτροπος της Μητροπόλεως Ζακύνθου, είναι εκπαιδευτικός στο Μουσικό Σχολείο στο νησί του και έχει διδάξει και στα ΤΕΙ Ιονίων Νήσων. Έχει γράψει πολλά, βραβεύτηκε το 2004 για την Ποίησή του από την Ακαδημία Αθηνών, ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γερμανικά ιταλικά και αραβικά, είναι μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» και έχει τιμηθεί από το Οικουμενικό Πατριαρχείο καθώς και από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας.

Ο Μεσσίας του Georg Friedrich Handel στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 16-12-22

Γράφει η ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Ο Χέντελ (1685-1759) είχε μια τριαντάχρονη επιτυχημένη καριέρα μέχρι το 1740-1741 που δύο όπερες του ο Ιδομένεας και η Δηιδάμεια είχαν χλιαρή υποδοχή πράγμα που τον έκανε να πάρει την απόφαση και να δεχτεί την πρόσκληση του Δούκα του Ντεβονσάιρ Ουίλλιαμ Κέιβεντις και έτσι έφτασε στο Δουβλίνο στις 18 Νοεμβρίου του 1741, φέροντας μαζί του ένα φορητό όργανο, μερικούς μουσικούς και πολλά έργα ανάμεσα στα οποία ήταν και το ορατόριο «Der Messias- Μεσσίας». Ο Χέντελ δούλεψε εντατικά πάνω στο λιμπρέτο του Τσαρλς Τζένες για να το ολοκληρώσει – 260 σελίδες, μέσα σε 24 μέρες και να το παρουσιάσει το Πάσχα του 1742. Το λιμπρέτο συναπαρτίστηκε από κείμενα της Αγίας Γραφής, της Παλαιάς Διαθήκης, συγκεκριμένα του Ησαΐα, τα οποία προφητεύουν τον ερχομό του Μεσσία. Δεν πρόκειται για αναπαράσταση της ζωής του Χριστού γενικά, αλλά για τρία μέρη στα οποία προφητεύεται η Γέννησή Του –Behold a virgine shall conseive and bear a Son and shal call His name Emmanuel, God with us. Στο δεύτερο μέρος, εξυμνείται η θυσία Του και τέλος προαναγγέλλεται η Ανάσταση των νεκρών και η ανάληψη του Ιησού στους ουρανούς: For now is Christ risen from the death. .Βεβαίως έχει τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ρετσιτατίβο, άριες και χορικά αλλά το κάθε ρετσιτατίβο είναι μουσικό στιγμιότυπο, είναι μελωδικό όπως η άρια η οποία ακολουθεί το χορικό, με διαφοροποιήσεις. Εκείνο όμως που ξεχωρίζει είναι τα χορικά τα οποία είναι μεγαλοπρεπή και επιβλητικά ή ουράνια και ανάλαφρα.

Ο Βαφτιστικός στη σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Ολύμπια, «Μαρία Κάλλας» (16 με 29.12.2022)

Γράφει η ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Η οπερέτα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη, γραμμένη στα 1818 είναι ένα τρίπρακτο έργο, το οποίο ακολουθεί τα βήματα της γαλλικής φάρσας με παρόμοιο θέμα και τίτλο «Madame et son filleul» των Μωρίς Ενεκέν, Πιέρ Βεμπέρ και Ανρί ντε Γκόρς την οποία μετέφερε στα Ελληνικά ο Σακελλαρίδης. Το έργο έκανε πρεμιέρα στις 18 Ιουλίου του ’18 από τον θίασο Παπαϊωάννου και από την Εθνική Λυρική Σκηνή στο θερινό Θέατρο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, στις 19 Ιουλίου 1946 και έκτοτε πάρα πολλές φορές και με επιτυχία πάντοτε. Η τωρινή παράσταση στο Θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας» παρουσιάζεται στην εκδοχή του 1918 με την ενορχήστρωση του ίδιου Σακελλαρίδη.

Για το βιβλίο του Διονύση Σέρρα “Γραφές για τον Ανδρέα Κάλβο (1986-2022)”, Επτανησιακά Φύλλα, Ζάκυνθος 2022

Γράφει η Δρ ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Η Ζάκυνθος είναι το νησί το οποίο δικαίως υπερηφανεύεται για την συνολική του παρουσία στην Επτανησιακή Πολιτιστική κληρονομιά μας αλλά και γιατί γέννησε δύο κορυφαίους ποιητές τον 19ο αιώνα παγκόσμιας απήχησης. Τον Διονύσιο Σολωμό και τον Ανδρέα Κάλβο, οι οποίοι σημάδεψαν τον αιώνα τους αλλά και τη νεότερη ελληνική λογοτεχνία.

Μηνακάκης, Μπρουχ, Τσαϊκόφσκι. Από την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (21.10.22)

Γράφει η Δρ ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Ο Δημήτρης Μηνακάκης (γεν. 1951) είναι ένας άξιος συνεχιστής της μουσικής μας παράδοσης και κατέθεσε το έργο του Διαδρομές για Συμφωνική Ορχήστρα που ακούσαμε πρώτο στην Παρασκευή 21-10-22. Το έργο ήταν παραγγελία από την ΚΟΑ, η οποία ειρήσθω εν παρόδω εορτάζει εφέτος τα 80 χρόνια της. Η ΚΟΑ γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου του 1943, εν μέσω γερμανικής Κατοχής και έπαιξε με ένα εθνικό ρεπερτόριο στο θέατρο Ολύμπια.

Για το βιβλίο του π. Κ. Ν. Καλλιανού “… Και το σεργιάνι συνεχίζεται… Κληματιανές μνήμες και βιώματα” , έκδ. Δήμος Σκοπέλου 2022

Γράφει η Δρ ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Ο π. Κωνσταντίνος Καλλιανός λειτουργεί με όλους τους τρόπους. Δεν είναι μόνο το ιερατικό του έργο που υπηρετεί πιστά, αλλά είναι και το άλλο, εκείνο που αφορά την ιστορική μνήμη. Και δεν αφορά την ιστορική μνήμη με την επίσημη σημασία της, που και αυτήν δεν την παραμελεί, αλλά με την άλλη που αφορά τα προσωπικά βιώματα και την καθημερινή ζωή. Εκείνη των απλών ανθρώπων του νησιού του, της ιδιαίτερης πατρίδας του με τις φυσικές καλλονές της, του ποιμνίου του με τα πρόσωπα και τα πράγματα, τα εκκλησάκια και τις εορτές, τις καθημερινές συνήθειες. Όλες εκείνες τις μικρές ψηφίδες που συγκέντρωσε σε έναν καλαίσθητο τόμο με το τίτλο …Και το σεργιάνι συνεχίζεται… που εξέδωσε ο Δήμος Σκοπέλου.

Για το βιβλίο του π. Κ. Ν. Καλλιανού "Σχεδίασμα ιστορικό περί του ενοριακού Ναού της Παναγίας της Φανερωμένης"

Εκδ. Ιερός Ναός Παναγίας της Φανερωμένης Σκοπέλου, 2022

Γράφει η Δρ ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Δεν είναι συνηθισμένο, για μένα τουλάχιστον, να παρουσιάζω ένα βιβλίο με θέμα όπως το Σχεδίασμα ιστορικό περί του ενοριακού Ναού της Παναγίας της Φανερωμένης, το οποίο συνέγραψε και μας το προσφέρει ο π. Κ. Ν. Καλλιανός.

Κοντσέρτο για πιάνο και Ορχήστρα Νο 1 σε ντο μείζονα, έργο 15 του Μπετόβεν και Συμφωνία αρ. 3 σε φα μείζονα, έργο 90 του Μπραμς, στο Ολύμπια Μουσικό Δημοτικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας»

Γράφει η ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

8 Απριλίου 2022

Το κοντσέρτο για πιάνο και Ορχήστρα Νο 1 σε ντο μείζονα, έργο 15 του Μπετόβεν είναι ένα νεανικό έργο του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν (1770-1827) και μάλιστα το τρίτο στη σειρά, διότι το μεν πρώτο συνέθεσε στα 13 του χρόνια, από το οποίο σώζεται μόνο το πιανιστικό μέρος, και το Δεύτερο Κοντσέρτο συνέθεσε το 1785, σε σι ύφεση μείζονα που σήμερα φέρει τον αριθμό Νο 2.

"Φλόγα νεανική και ώριμη" στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 1-4-22

Ο νεανικός Ντμίτρι Σοστακόβιτς (1906-1975)

συναντιέται με τον ώριμο Γιοχάνες Μπραμς (1833-1897)

Γράφει ο ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Α. Ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς ήταν δεκαοχτώ ετών, όταν αποφοίτησε από το Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης και άρχισε να συνθέτει τη Συμφωνία αρ. 1 σε φα ελάσσονα, έργο 10, το 1924. Την ολοκλήρωσε τον Ιούνιο της επόμενης χρονιάς. Στις 12 Μαΐου 1926 η Συμφωνία έκανε πρεμιέρα με Διευθυντή τον αρχιμουσικό Νικολάι Μάλκο, στο Λένινγκραντ. Το 1927 εκτελέστηκε στο Βερολίνο με Διευθυντή τον Μπρούνο Βάλτερ και το 1928 εκτελέστηκε στις ΗΠΑ με τον Λεοπόλντ Στοκόφσκι στο πόντιουμ και τον νεαρό συνθέτη να γίνεται γνωστός διεθνώς.

Ο "Ιδομενέας" του Μότσαρτ στο Δημοτικό Μουσικό Θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας»

26, 28, 30 Μαρτίου και 1^η Απριλίου 2022

Μουσική Διεύθυνση Γιώργος Πέτρου

Γράφει η ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Ο Ιδομενέας είναι ένα νεανικό έργο του Wolfgang Amadeus Mozart, το οποίο, κατά την δηκτική κρίση του μουσικολόγου Alfred Einstein (προσοχή, όχι Albert), έργο που μια «πρώτης τάξεως ιδιοφυΐα, όπως ο Μπότσαρτ, φέρνει εις πέρας επιτυχώς μόνο μια φορά στη ζωή του». Παρά την κακία του όμως, το έργο επέζησε, παίχτηκε σε πολλά θέατρα παγκοσμίως και, αυτές τις μέρες, στο Θέατρο «Μαρία Κάλλας». Είναι ίσως το τελευταίο δείγμα της opera seria, που εγκαινίασε τη νέα εποχή του λυρικού δράματος. Ακόμα θεωρείται η μήτρα για πολλά άλλα έργα του Μότσαρτ, του Βέμπερ, ακόμα και του Βάγκνερ, όπως μας πληροφορεί στην εξαιρετική εισαγωγή του ο Διευθυντής του Θεάτρου Olivier Descotes, σε μετάφραση του Γιώργου Βλαστού.

«Ο Ταξιδιώτης» … στα Γρεβενά

Γράφει η ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Ο Ταξιδιώτης στα Γρεβενά δεν είναι άλλος από τον Αλέξανδρο Μωραϊτίδη, ο οποίος μάλλον ποτέ δεν πήγε στα Γρεβενά. Από την Σκιάθο που γεννήθηκε στην Αθήνα που εξελίχτηκε στα Γράμματα και μετά στο Άγιο Όρος όπου μόνασε ήταν τα μόνα της ζωής του ταξίδια.

Η ζωή του και η παρουσία του στα Γράμματα έχει τη σημασία της, η οποία όμως επισκιάστηκε από τον Άλλο Αλέξανδρο, τον γνωστό και μοναδικό Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. Η φράση «ο άλλος Αλέξανδρος» χρησιμοποιείται για να φανεί η σχέση με τον επιφανή εξάδελφο αλλά και η διάκριση από εκείνον.

Μαρία Δελήτσικου-Παπαχρίστου, 2021

Γράφει η ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Πρώτα πρώτα θέλω να συγχαρώ τον  Δήμαρχο Σκοπέλου κ. Σταμάτη Περίσση και τις άλλες αρχές του τόπου που είχαν την ευγενή ιδέα να τιμήσουν ένα εξέχον μέλος της σκοπελίτικης κοινωνίας για τη συνολική προσφορά του στον τόπο∙ την Κυρία Μαρία Δελήτσικου-Παπαχρίστου, για τα ωραία βιβλία που έγραψε, για τα παιδιά που δίδαξε, και για το ήθος που τους μετέδωσε.

Και επίσης θέλω να πω κι εγώ ευχαριστώ που έρχομαι εδώ για να συμβάλω, όσο και όπως μπορώ, σ’ αυτή την  γιορτή και που έχω την χαρά να φιλοξενούμαι, στο «σπίτι» της Μαρίας και της Ιφιγένειας Δελήτσικου που η συνάντησή μου μαζί τους οφείλεται στην καλή μου τύχη.   

Για το βιβλίο της Χαράς Πρεβεδώρου "Λευκές λήκυθοι" (εκδ. Κουκκίδα, 2020)

Γράφει η ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Και τα παιδιά που κάναν μακροβούτια …

κατεβαίνουνε λοξά

προς τα χαλίκια του βυθού

οι άσπρες λήκυθοι

(Γιώργος Σεφέρης, Κίχλη, «Το φως»)

Το πνεύμα μου είναι δύστροπο και μελαγχολικό γλιστράει πάνω από τις ευχαριστήσεις που συναντάει για ν’ αδραχτεί και να τραφεί από τις δυστυχίες… (Michel de Montaigne,  1533-1592)

Η Χαρά Πρεβεδώρου, καταξιωμένη ποιήτρια με πολλές εκδόσεις ήδη και φιλολογική αρματωσιά, προσέρχεται με τη συλλογή Λευκές λήκυθοι, φορτωμένη από το μύθο και τα βιβλία, αλλά και από την εμπειρία και τα πάθη της ζωής. Από αυτά που κάνουν τον Μονταίν «μελαγχολικό» και τον στέλνουν στις «δυστυχίες». Η λευκή λήκυθος είναι αγγείο που χρησιμοποιείται σε ταφικές τελετές.

Η Πρεβεδώρου, όπως και κάθε ποιητής, επέλεξε να βάλει σε στίχους τα πάθη της ζωής, όσα η φύση και ο Θεός έχει αποφασίσει, αλλά και όσα η καθημερινή ζωή προσθέτει στα προηγούμενα.

Κωστής Παλαμάς: ΑΠΑΝΤΑ, τ. 8ος. Περάσματα και χαιρετισμοί, Οι νύχτες του Φήμιου, Βραδινή φωτιά, Πρόσωπα και μονόλογοι

Αθήνα, Ίδρυμα Κωστή Παλαμά 2020