skip to main |
skip to sidebar
© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.
Α Ν Α Γ Ν Ω Σ Τ Η Ρ Ι Ο
-
Ο Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων για την εορτή της Κοιμήσεως της
Θεοτόκου
-
† ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καί Μητροπολίτηςτῆς Ἱερᾶς καί Ἀποστολικῆς
Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίαςπρός τόν ἱερόν κλῆρον καί τόν
εὐσεβῆ λ...
Πριν από 17 ώρες
-
Ο Στέλιος Ράμφος (+10.8.2026) στην τελευταία συνέντευξή του [video]
-
Στο 3ο επεισόδιο του «Portraits: Life Stories», ο Θανάσης Λάλας υποδέχεται
έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες διανοητές και στοχαστές,
τον Στ...
Πριν από 3 ημέρες
-
Ομιλία Βαρθολομαίου κατά την ανακήρυξή του σε Επίτιμο Καθηγητή Τμήματος
Περιβάλλοντος Ιονίου Πανεπιστημίου
-
*Ὁμιλία τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ.
Βαρθολομαίου κατά τήν ἀνακήρυξίν Του εἰς «Ἐπίτιμον Καθηγητήν» τοῦ Τμήματος
Περιβάλλοντος...
Πριν από 1 μήνα
-
ECUMENICAL PATRIARCH BARTHOLOMEW: “ECUMENISM AND MERCY: OVERCOMING
HISTORICAL INERTIA”
-
VILNIUS, 8 JUNE 2026
***
Your Eminence Gintaras Grušas, Archbishop of Vilnius, beloved brother in
the Lord,
Your Eminences, Excellencies, Graces,
Rev...
Πριν από 2 μήνες
-
Σμύρνη μου αγαπημένη
-
Η *Σμύρνη μου αγαπημένη* είναι ελληνική δραματική ιστορική ταινία σε
σκηνοθεσία Γρηγόρη Καραντινάκη και σενάριο Μιμής Ντενίση. Η ταινία είναι
βασισμένη ...
Πριν από 11 μήνες
-
Αρώματα Καΐρου
-
Πριν από 11 χρόνια
-
Τρεις συνεικόνες για τον Ανδρέα Κάλβο
-
[Πρωτοδημοσιεύτηκαν στο Περιοδικό *Επτανησιακά Φύλλα* 29 (2009) 418, 420
και 422,συνοδευόμενα από ποιήματα και αναφερόμενα στον Ποιητή των* Ωδών*.]
*Τώρ...
Πριν από 16 χρόνια
Αν εξαιρέσει κανείς τους συναισθηματικούς δεσμούς με τα παραδοσιακά μουσικά πεδία ή τις επιλογές που βασίζονται σε αισθητικές προτιμήσεις, το σύνολο της μουσικής δημιουργίας, ιστορικής και σύγχρονης, στο σημερινό τοπίο του ελληνικού πολιτισμού, αποτελεί πολιτισμική αξία σημαντικού μεγέθους και απόσταγμα ανθρώπινης εμπειρίας παγκοσμίου ενδιαφέροντος, όπως άλλωστε και κάθε εκφρασμένη ανθρώπινη τέχνη, που καλό θα ήταν να τύχει ανάλογης καταξίωσης μέσα από καταγραφές, μελέτες, ανιδιοτελή προβολή και χρήση.
Η μονομερής προβολή ενός τμήματος του μουσικού πολιτισμού για ιδεολογικούς λόγους, κυρίως, ή εμπορικούς ακυρώνει την ίδια τη δυναμική του συνόλου του πνευματικού έργου μιας εθνότητας ή μιας κοινωνικής ομάδας, και στρέφει προς αβέβαιες κατευθύνσεις τις νέες δραστηριότητες, καταργώντας, στην ουσία, θετικά πρότυπα της ανθρώπινης συμπεριφοράς που εκφράζουν τη βούληση των δημιουργών-αποδεκτών του πολιτισμού, αντικαθιστώντας τα «εκ των άνω» με ένα αξιακό σύστημα οικονομισμού και πλαστής αποδοχής.
Αν εξαιρέσει κανείς τους συναισθηματικούς δεσμούς με τα παραδοσιακά μουσικά πεδία ή τις επιλογές που βασίζονται σε αισθητικές προτιμήσεις, το σύνολο της μουσικής δημιουργίας, ιστορικής και σύγχρονης, στο σημερινό τοπίο του ελληνικού πολιτισμού, αποτελεί πολιτισμική αξία σημαντικού μεγέθους και απόσταγμα ανθρώπινης εμπειρίας παγκοσμίου ενδιαφέροντος, όπως άλλωστε και κάθε εκφρασμένη ανθρώπινη τέχνη, που καλό θα ήταν να τύχει ανάλογης καταξίωσης μέσα από καταγραφές, μελέτες, ανιδιοτελή προβολή και χρήση.
3 σχόλια:
Ωραία μας τα λέει ο κύριος Συνθέτης, αλλά ποιος ακούει πια;
Μέσα σ αυτή την κακόγουστη χαοτική υποβάθμιση που ζούμε είναι καλό ν ακούγονται φωνές που ν αρθρώνουν Λόγο, ώστε κάπου κάτι καλό ν αφυπνιστεί.Λίγες είναι σ όλους του χώρους αλλά ΥΠΑΡΧΟΥΝ.
Μέσα σε δυο παραγράφους ο σπουδαίος Νίκος Γράψας τα λέει όλα:
- Ναι στις καταγραφές και μελέτες του μουσικού μας πολιτισμού, ο οποίος έχει ανάγκη από ανιδιοτελή προβολή και χρήση κι όχι η μουσική στην υπηρεσία του εγώ μας, όπως συνήθως συμβαίνει.
- Όχι στη μονομερή προβολή ενός τμήματος του μουσικού πολιτισμού για ιδεολογικούς λόγους, κυρίως, ή εμπορικούς. Έχουμε υποφέρει από τα κάθε λογής ιδεολογήματα. Ανοιχτοσύνη χρειαζόμαστε και - επιτέλους - σοβαρότητα. Να ξέρουμε τι καλούμαστε να διαχειριστούμε.
Δημοσίευση σχολίου