Γιώργου Λέκκα: ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ (νέο ποίημα)

 

Βαδίσαμε χέρι με χέρι

αγάπες που ύστερα τις χάσαμε

μα δεν σου δώσαμε ποτέ το χέρι

κι ας ήσουνα πάντοτε πλάι μας

22.8.2021

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.

π. Κων. Ν. Καλλιανός: ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΟΣ ΝΟΣΤΟΣ

Ἀθεράπευτος Νόστος¹ ἤ Γύρω ἀπὸ μιὰ πρώτη ἀνάγνωση τοῦ βιβλίου του Δικηγόρου κ. Κων. Ν. Κοσμᾶ, Σκοπέλου Μνῆμες, Σκόπελος 2021σ. σ. 311

Ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, ἀξ. κ. Δήμαρχε καὶ ἐκλεκτοὶ κ. Δημ. Σύμβουλοι, προφιλεῖς μου Σκοπελίτες καὶ φίλοι τοῦ νησιοῦ μας,

Θὰ ἤθελα νὰ ξεκινήσω μὲ μιὰν ἐξομολογηση, ἡ ὁποία -καθὼς θὰ δεῖτε- ἔχει ἄμεση σχεση μὲ τὴν ἀποψινή μου παρουσία, ἡ ὁποία καὶ ἐλπίζω νὰ φανεῖ χρήσιμη.

Στὶς πρῶτες μέρες, λοιπόν, τοῦ χρόνου που διανύουμε, βρέθηκα στὸ ἰατρεῖο τοῦ προσφιλοῦς μου ζεύγους Μαρίας Σάββα καὶ Λευτέρη Γκόλια. Ἐκεῖ, λοιπόν, πρωτοεῖδα τὸ βιβλιο αὐτό τοῦ κ. Κοσμᾶ, τὸ ὁποῖο καὶ εὐχαρίστως μοῦ δάνεισε ἡ κ. Μαρία Σάββα, στὴν ὁποία καὶ ἦταν κι ἀφιερωμένο, ἐνῶ ἀργότερα μοῦ τὸ χάρισε κι ὁ συγγραφέας του.

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΤΗΣ ΣΕΙΣΜΟΠΥΡΚΑΓΙΑΣ ΤΟΥ 1953 ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ (Μέρος Β΄). Οι παλιοί διηγήθηκαν και οι νεότεροι θυμήθηκαν

Έρευνα: ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΜΟΥΣΟΥΡΑ 

Εφέτος συμπληρώνονται 68 χρόνια από τους φονικούς σεισμούς που κατέστρεψαν τρία από τα Επτάνησα, Κεφαλονιά, Ιθάκη και την Ζάκυνθο. Ένα, από τα ωραιότερα Νησιά της Ελλάδας. Η πυρκαγιά που ακολούθησε στη χώρα Ζακύνθου, αποτελείωσε ό,τι λίγο απόμεινε από τους σεισμούς, καταδικάζοντας σε φριχτό θάνατο όλους αυτούς που εγκλωβισμένοι μέσα στα ερείπια, δεν κατέστη δυνατή η διάσωση τους! Ουδείς μπορεί να πει με ακρίβεια πόσοι και ποιοι ήταν, δυστυχώς. Πολλοί, πήγαν με τα μπάζα που μάζεψαν οι μπουλντόζες πολύ αργότερα. Δεν μας επιτρέπεται, λοιπόν, να παραβλέψουμε τη μαύρη Επέτειο, ανεξάρτητα πόσα χρόνια πέρασαν από τότε, ιδιαίτερα, εμείς όσοι μείναμε, που βιώσαμε από πρώτο χέρι την καταστροφή!

Δεν έχουμε το δικαίωμα να ξεχάσουμε! Δυστυχώς, οι αυτόπτες μάρτυρες εκείνων των Ημερών που τις «έτρεμε ο λογισμός», όλο και λιγοστεύουμε. Αν εμείς, δεν καταγράψουμε όσα περισσότερα βιώσαμε και ασφαλώς θυμόμαστε, οι νεότεροι και οι μεταγενέστεροι δε θα μπορέσουν να μπουν «στο πετσί» εκείνων των ημερών από αυθεντικές μαρτυρίες απλών ανθρώπων!

π. Κων. Ν. Καλλιανός: ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ Η ΕΦΕΤΕΙΝΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΣΤΗ ΣΚΟΠΕΛΟ

Τὴν Τρίτη 27 Ἰουλίου τελέσαμε τὴν ἱερά Πανήγυρι τοῦ Ἁγίου μας Παντελεήμονος, τοῦ παπποὺ μας, ὅπως τὸν ὀνόμαζαν οἱ παλιότεροι ἐνορίτες μας. 

Τὴν ἐφετεινή, μάλιστα, πανήγυρι ἐλάμπρυνε μὲ τὴν παρουσία Του καὶ ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, ὁ Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος ὁ Β΄.

Στὸ τέλος τῆς λαμπροφόρου θείας Ἀρχιερατικῆς Λειτουργίας προσφωνῶν ὁ ἐφημέριος τοῦ ναοῦ τὸν Ἀρχιερέα, ἀλλὰ καὶ ὅλους τοὺς ὑπολοίπους συλλειτουργούς ἱερεῖς, ἀνέφερε τὰ ἑξῆς:

Μαρία Δελήτσικου-Παπαχρίστου, 2021

Γράφει η ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Πρώτα πρώτα θέλω να συγχαρώ τον  Δήμαρχο Σκοπέλου κ. Σταμάτη Περίσση και τις άλλες αρχές του τόπου που είχαν την ευγενή ιδέα να τιμήσουν ένα εξέχον μέλος της σκοπελίτικης κοινωνίας για τη συνολική προσφορά του στον τόπο∙ την Κυρία Μαρία Δελήτσικου-Παπαχρίστου, για τα ωραία βιβλία που έγραψε, για τα παιδιά που δίδαξε, και για το ήθος που τους μετέδωσε.

Και επίσης θέλω να πω κι εγώ ευχαριστώ που έρχομαι εδώ για να συμβάλω, όσο και όπως μπορώ, σ’ αυτή την  γιορτή και που έχω την χαρά να φιλοξενούμαι, στο «σπίτι» της Μαρίας και της Ιφιγένειας Δελήτσικου που η συνάντησή μου μαζί τους οφείλεται στην καλή μου τύχη.   

π. Κων. Ν. Καλλιανός: ΤΗΣ ΙΕΡΗΣ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑΣ Ο ΘΕΙΟΣ ΗΧΟΣ

Στὴν ἀξιότιμη κ. Μαρία Κοτοπούλη, ὀφειλὴ

Έχει μια λύπη η δέησή μας,
από έναν παιδικό καιρό που ξανάνθισε
μια τρυφερότητα νησιώτικης ακρογιαλιάς
που καθρεφτίζει τους οικτιρμούς σου. 

(Μ. Μουντές)

Τολμῶ νὰ πῶ, ὅτι ἀπὸ τὰ ποιήματα ποὺ σφράγισαν τὴν παιδεία μου εἶναι κι αὐτό, ποὺ διαβασα καὶ εἶναι ἔργο ἑνὸς μακαριστοῦ σήμερα θεολόγου ποιητῆ, χιώτη τὴν καταγωγή, μὲ τρυφερὴ ψυχὴ κι ἄδολη ἀγάπη στὸ αὐγουστιάτικο, ἁπαλὸ μελτέμι ποὺ εὐωδιάζει θυμίαμα, γιασεμὶ κι ἁρμύρα.

Γιώργου Λέκκα: ΠΑΡΑΘΑΛΑΣΣΙΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ (νέο ποίημα)

Πλάι στο παραθαλάσσιο νεκροταφείο

νέος με το μαράζι του έρωτα

ανάσκελα στην αμμουδιά -

όλο το σώμα να ρουφάει

ήλιο αχόρταγα.

Στο ίδιο παραθαλάσσιο νεκροταφείο

τριάντα χρόνια μετά.

Επιτέλους, δεν σε αγαπάω πια.

Άφθονο το νέο χώμα

για να θάψουν πολλές ακόμα

παλιές αγάπες.

(Κατάπολα Αμοργού, 17.7.2021)

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.

Γιώργου Λέκκα: ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ (νέο ποίημα)

Πανσέληνος·

ξαγρύπνησα

νὰ φιλῶ

στὸ στόμα

τὸν οὐρανό.

24.6.21.

Δρ Νικολάου Κ. Κουρκουμέλη: "Ο Ιωάννης Α.-Μ. κόμης Καποδίστριας ως διπλωμάτης (1809-1827)"

Κυκλοφόρησαν πρόσφατα από τις εκδόσεις του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών τα Πρακτικά της Επιστημονικής Ημερίδας του 2019, με θέμα: "Ιωάννης Καποδίστριας (1776-1831), ο διπλωμάτης, ο πολιτικός, ο πρώτος Κυβερνήτης του Ελληνικού Κράτους" , Αθήνα 2021, με την επιμέλεια του Ομοτ.  Καθ. κ. Γεώργιου Ν. Λεοντσίνη.  

Σε αυτά περιλαμβάνεται η ανακοίνωση του Δρ Νικολάου Κ. Κουρκουμέλη: "Ο Ιωάννης Α.-Μ. κόμης Καποδίστριας ως διπλωμάτης (1809-1827)",  σ. 61-79.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ:

Αναστάσιος Στέφος: «ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ» - ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ (Αποσπάσματα) 1826, 1834-1849

Μεγάλη επικολυρική σύνθεση – από τα κορυφαία έργα του ποιητή και της νεοελληνικής ποίησης, γενικότερα – με διαστάσεις οικουμενικές και βαθιά φιλοσοφικό χαρακτήρα.

Θέμα: Ο ηρωικός αγώνας των Μεσολογγιτών, κατά τη δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου (1825-1826), ώς την απεγνωσμένη έξοδο. Με αφορμή το συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός ο ποιητής ανάγεται στον αγώνα του ανθρώπου για την ηθική, την εσωτερική ελευθερία.

Για το βιβλίο της Χαράς Πρεβεδώρου "Λευκές λήκυθοι" (εκδ. Κουκκίδα, 2020)

Γράφει η ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Και τα παιδιά που κάναν μακροβούτια …

κατεβαίνουνε λοξά

προς τα χαλίκια του βυθού

οι άσπρες λήκυθοι

(Γιώργος Σεφέρης, Κίχλη, «Το φως»)

Το πνεύμα μου είναι δύστροπο και μελαγχολικό γλιστράει πάνω από τις ευχαριστήσεις που συναντάει για ν’ αδραχτεί και να τραφεί από τις δυστυχίες… (Michel de Montaigne,  1533-1592)

Η Χαρά Πρεβεδώρου, καταξιωμένη ποιήτρια με πολλές εκδόσεις ήδη και φιλολογική αρματωσιά, προσέρχεται με τη συλλογή Λευκές λήκυθοι, φορτωμένη από το μύθο και τα βιβλία, αλλά και από την εμπειρία και τα πάθη της ζωής. Από αυτά που κάνουν τον Μονταίν «μελαγχολικό» και τον στέλνουν στις «δυστυχίες». Η λευκή λήκυθος είναι αγγείο που χρησιμοποιείται σε ταφικές τελετές.

Η Πρεβεδώρου, όπως και κάθε ποιητής, επέλεξε να βάλει σε στίχους τα πάθη της ζωής, όσα η φύση και ο Θεός έχει αποφασίσει, αλλά και όσα η καθημερινή ζωή προσθέτει στα προηγούμενα.

Κωστής Παλαμάς: ΑΠΑΝΤΑ, τ. 8ος. Περάσματα και χαιρετισμοί, Οι νύχτες του Φήμιου, Βραδινή φωτιά, Πρόσωπα και μονόλογοι

Αθήνα, Ίδρυμα Κωστή Παλαμά 2020 

«Κατευθυνθήτω η προσευχή μου…». Βιώνοντας την πνευματική διάσταση της Θ. Λειτουργίας των Προηγιασμένων Δώρων

ΓΡΑΦΕΙ Ο π. ΚΩΝ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ

Στόν παπα-Βασίλειο Θ. Θερμό, φιλάδελφος ὀφειλή

Μέσα στὸ τόσο εὐωδιαστὸ καὶ συνάμα δροσερὸ καὶ  ἡλιόφωτο πρωϊνό, τελοῦμε καὶ πάλι τὴν Προηγιασμένη. Σὲ πυκνοντυμένες μὲ τὰ μώβ σαρακοστιανὲς ἡμέρες, ποὺ μᾶς προετοιμάζουν γιὰ τὴν κορύφωση τοῦ ἱεροκατάνυκτου αὐτοῦ δρόμου: Τὴν σταυροαναστάσιμη δωρεά. Δωρεὰ τοῦ Θεοῦ, ὅπως δωρεὰ εἶναι κι ἡ Λειτουργία αὐτή. Ἡ Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Δώρων. Μιὰ ἱεροπραξία ποὺ πραγματοποιεῖται μὲ λιτὲς κινήσεις. Κινήσεις φειδωλές, ποτισμένες μὲ εὐκατάνυκτα ἐαρινὰ μῦρα, ποὺ τὰ στέλνει  ἡ γύρω μας ἀνθισμένη φύση, ὥστε νὰ συναντήσουν τὴν εὐωδιὰ τοῦ μοσχολίβανου, γιὰ νὰ κατευθυνθοῦν, ὅλα μαζὶ «ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν» Του. Ὡς προσευχή, ἱκέσιο λόγο γιὰ παραμυθία ψυχῆς, ποτισμένο λόγο μὲ ταπεινώσεως ρήματα, μὲ δοξολογία, ἀλλὰ καὶ ποικίλα αἰτήματα. Μὲ πένθος, ἀλλὰ καὶ συγκρατημένη χαρὰ Ἀναστάσιμης ἀναμονῆς. 

π. Κων. Ν. Καλλιανός: ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟ ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ

“Μηδὲ μνησθῆς τῶν ἀνομιῶν αὐτοῦ…”

Πενηνταδύο χρόνια, λοιπόν, πέρασαν. Πενηνταδύο ἐπέτειοι μιᾶς ἀπουσίας… Καὶ κάθε χρονιά, σὰν καὶ τούτη τὴ μέρα ἡ Μνήμη γονατίζει ταπεινά, ἀλλὰ νοερὰ σ’ ἕνα μνημεῖο,  χαμένο μέσα στὰ ἑκατομμύρια μνημεῖα κεκοιμημένων ποὺ ὑπάρχουν στὴν Ἀμερική. Μνημεῖα ὁμογενῶν, ποὺ ἄφησαν τὴν ἔσχατη πνοή τους «εἰς τὴν ξένην».

Για το βιβλίο της Μαρίας Κοτοπούλη “Κλέφτης ήχων” (εκδ. Ιωλκός, Αθήνα 2020, σ. σ. 341)

Γράφει ο π. ΚΩΝ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ

Τὸ νέο αὐτὸ βιβλίο τῆς κυρίας Μαρίας Κοτοπούλη ἔρχεται νὰ συμπληρώσει τὸν κατάλογο τῶν ἄλλων πέντε λογοτεχνικῶν της ἔργων, τὰ ὁποῖα ἔχουν προηγηθεῖ. Καὶ πρόκειται γιὰ βιβλία, τὰ ὀποῖα εἶναι γραμμένα μὲ εὐαισθησία, τρυφερότητα καὶ πρὸ πάντων μὲ τέτοιο τρόπο, ὥστε νὰ διαποτίζονται τὰ πνευματικὰ κύτταρα τοῦ ἀναγνώστη ἀπὸ φωτισμένα κείμενα γραμμένα μὲ προσοχή, σοφία και, κυρίως, μὲ βιωματικὸ τρόπο. Γιατὶ, ἄν δὲν ὑπάρχει αὐτὸ τὸ στοιχεῖο στὸν συνειδητὸ συγγραφέα, τότε τὸ ἔργο του ἀπομένει γυμνό, χωρὶς κανένα ἴχνος μέσα του πνοῆς, ποὺ ἀναδύεται μέσα ἀπὸ τὸν ἐσωτερικὸ κόσμο τοῦ συγγραφέα.

Για το βιβλίο της Ελένης Βαχάρη “Ο Γεώργιος Δροσίνης στο Παγκόσμιο Στερέωμα”

Εκδ. Σύλλογος «Οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη», 2020

Γράφει η ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Ο Γεώργιος Δροσίνης είναι γνωστός ως ποιητής. Ανήκει στην γενιά του 1880 στην γενιά του Παλαμά με πολύ μεγάλο έργο, όχι μόνο ποιητικό αλλά και πεζογραφικό και δοκιμιακό και κοινωνικό. 

Ο Σύλλογος «Οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη» έχει συγκεντρώσει όλες τις εκδόσεις των έργων του, όλα τα επιστημονικά περιοδικά που κυκλοφόρησε ο ίδιος,  τις σειρές έργων που επιμελήθηκε, τα έργα που μετέφρασε, περιοδικά και εφημερίδες που συνεργάστηκε, καθώς και παρτιτούρες μελοποιημένων ποιημάτων. Εν ολίγοις, η Ελένη Βαχάρη, η Κυρία που δεν φείδεται κόπου και χρήματος, επαναφέρει με αυτό το βιβλίο τον ποιητή στην επιφάνεια και μας ξεναγεί στον κόσμο του Δροσίνη, στις χώρες που γνώρισε εκείνος και στις χώρες που γνώρισαν εκείνον.

π. Γεώργιος Λέκκας: Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ ΩΣ ΚΑΤΕΞΟΧΗΝ ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ["Lectures Αληθώς" σε 4 video]

 

Το πρόγραμμα "LECTURES ΑΛΗΘΩΣ", αποτελεί την διαδικτυακή έκφραση του Μορφωτικού Κέντρου Λόγου "Αληθώς" κατ' αυτή την μακρόσυρτη περίοδο της παγκόσμιας ταλαιπωρίας εκ του Covid-19, φιλοξενώντας ανθρώπους της Εκκλησίας, των Γραμμάτων, των Επιστημών, των Τεχνών, οι οποίοι καταθέτουν τον πνευματικό οβολό τους προς τέρψιν ψυχής των ενδιαφερομένων.

Ένας από τους συνοδίτες αυτής της προσπάθειας ήταν ο Πρωτοπρεσβύτερος ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ, Δρ Ελληνικών Σπουδών Πανεπιστημίου Σορβόνης και μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Εθνικό Κέντρο Ερευνών Γαλλίας, ο οποίος ανέλαβε να παρουσιάσει μια σειρά τεσσάρων "μαθημάτων", που συνέγραψε κατ' αυτή την περίοδο της Πανδημίας, εμβαθύνοντας ανα-στοχαστικά σε συγκεκριμένες ποιητικές συλλογές του Ελύτη. Η σειρά τιτλοφορείται: "Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ ΩΣ ΚΑΤΕΞΟΧΗΝ ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ".

π. Κων. Ν. Καλλιανός: ΤΟΥ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟΥ ΟΙ ΘΕΟΚΛΗΤΟΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

«Λόγε ζωαρχικώτατε· τοὺς ἐν πίστει δὲ κοιμηθέντας, πρόσδεξαι…»

Κι ἔφτασε κ’ ἐφέτος ἡ μεγάτιμος καὶ πάντα κορυφαία ἁγία ἡμέρα τοῦ θεοφιλοῦς Ψυχοσαββάτου, γιὰ νὰ μᾶς θυμίσει τὸ μέγα μας χρέος ἀπέναντι στὶς Μορφὲς τῶν προγόνων μας ποὺ ἄφησαν τὰ πρόσκαιρα καὶ ἐφημερα τοῦ κόσμου τούτου καὶ συνυπάρχουν πλέον, ἀναπαυόμενοι, εἰς τοὺς κόλπους τοῦ Ἀβραάμ. Ἕν πρᾶγμα καρτερώντας ἀπὸ ὅλους ἐμᾶς: Τῆς διὰ τῆς Μνήμης ἐπικοινωνία μαζί τους. Γι’ αὐτὸ καὶ  τούτη  ἡ ἡμέρα ἔχει ἕνα μέγιστο εἰδικὸ βάρος, ποὺ, δυστυχῶς, ἐλάχιστοι τὸ ἀναγνωρίζουν καὶ τὸ ἑρμηνεύουν.

Μητροπολίτου Πατρών Νικοδήμου Βαλληνδρά: Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ

 

Νικοδήμου Βαλληνδρά, Μητροπολίτου Πατρών: "Ὁ Σταυρὸς τοῦ μαρτυρίου τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου" [περιοδικό "Θεολογία", ΝΑ΄ (1980) 248-259]

Γεωργία Κακούρου Χρόνη: ΓΙΑ ΤΙΣ "ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ" ΤΗΣ ΑΝΘΟΥΛΑΣ ΔΑΝΙΗΛ

«Δεκαετίες τερματίζουν όλες μαζί στο νήμα»

Οι δεκαετίες της Ανθούλας Δανιήλ (Εκδόσεις Βακχικόν, Αθήνα 2020), αλλά και οι δικές μας

Το κείμενο που ακολουθεί έχει προσωπικό χαρακτήρα (υπάρχει άραγε και κείμενο χωρίς προσωπικό χαρακτήρα;). Όταν το έγραφα απευθυνόμουν στην ίδια την Ανθούλα Δανιήλ. Με την κοινοποίησή του, διευρύνεται απλώς ο κύκλος των φίλων, αυτών που ζητούν να μάθουν «το διάβασες το βιβλίο της Ανθούλας; Πώς σου φάνηκε;

Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου: "Ἡ ἐξωτερική κατάστασις τῆς Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τῆς Ἁλώσεως μέχρι τοῦ ΙΗ´ αἰῶνος"

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, "Ἡ ἐξωτερικὴ κατάστασις τῆς Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως ἀπὸ τῆς Ἁλώσεως μέχρι τοῦ ΙΗ´ αἰῶνος"  

π. Κων. Ν. Καλλιανός: ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ. Δεκάχρονα ἀπό τήν κοίμησή της…

Ὅ,τι ζεῖ κανείς σ᾿ αὐτὸν τὸν κόσμο, ὅ,τι ταμιεύει μέσα του στὴν ὅλη χρονικὴ διάρκεια τῆς ἐφημερίας του, ἐξάπαντος σχετίζεται μὲ πρόσωπα καὶ τόπους. Καὶ μάλιστα μὲ τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα ποὺ τοῦ ἔδωσαν τὴ ζωή, τὸν ὕψωσαν μέσα στὸν κόσμο ἀπό τὶς πρῶτες του στιγμές, τὶς νηπιακὲς καὶ ἀφάνταστα τρυφερές,  ἴσαμε τὰ χρόνια τὰ ἀνήσυχα καὶ ἐπανατατικὰ τῆς ἐφηβείας.

Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου: ΕΚ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΙΘ΄ ΑΙΩΝΑ

 

Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου: "ΕΚ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΙΘ΄ ΑΙΩΝΑ"  

Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου: "Ἡ Ἐκκλησία Κωνσταντινουπόλεως καί ἡ μεγάλη Ἐπανάστασις τοῦ 1821"

 

Υπό ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, "Ἡ Ἐκκλησία Κωνσταντινουπόλεως καὶ ἡ μεγάλη Ἐπανάστασις τοῦ 1821" (Α´ και Β΄ Μέρη) ["Θεολογία" ΚΑ΄ (1950) 305-324 και 477-505]

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΜΕΛΕΤΗΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ:

Βαρνάβα Δ. Τζωρτζάτου, Μητροπολίτου Κίτρους: "Ἡ εἰς τήν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος ὑπαγωγή τῶν ἐν Διασπορᾷ ἑλληνικῶν ἐκκλησιῶν καί ἀνάκλησις αὐτῆς"

Βαρνάβα Δ. Τζωρτζάτου, Μητροπολίτου Κίτρους, "Ἡ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος ὑπαγωγὴ τῶν ἐν Διασπορᾷ ἑλληνικῶν ἐκκλησιῶν καὶ ἀνάκλησις αὐτῆς" [περιοδικό "Θεολογία", ΜΗ΄ (1977) 21-32]

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ:

Για το βιβλίο του π. Κων. Ν. Καλλιανού "Ποιμαντικά Ανάλεκτα. Κείμενα εμβιωμένης ποιμαντικής διαδρομής και άλλα"

Γράφει η ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Κωνσταντίνος Καλλιανός

Ποιμαντικά Ανάλεκτα

Κείμενα εμβιωμένης ποιμαντικής διαδρομής

και άλλα

εκδ. Άγιος Αρσένιος, 2020 

Κατ’ αρχάς, οφείλω να ευχαριστήσω την αγαπητή και αξιόλογη, δραστήρια και ακούραστη συνάδελφο Ελένη Σπηλιώτη, η οποία μεσολάβησε και έφτασαν στα χέρια μου δύο καλά βιβλία. Δεν είναι πλατιάς κατανάλωσης αλλά είναι  βαθιάς ψυχής και αυτό γιατί είναι γραμμένα από έναν άνθρωπο, τον π. Κωνσταντίνο Ν. Καλλιανό, που αγαπά πρώτον το νησί του, τη Σκόπελο, και δεύτερον την Ελλάδα, αλλά με πιο απλά λόγια, αγαπά την αλήθεια και την απλή ζωή που κάποτε ζήσαμε όλοι ή διαβάσαμε για παλαιότερες γενιές, όταν τα σπίτια δεν είχαν ηλεκτρικό ρεύμα και ίντερνετ  (πράγμα για το οποίο χαιρόμαστε σήμερα εμείς που το έχουμε διότι και αυτό δώρο του Θεού είναι), όταν και τα πιο απλά πράγματα είχαν μεγάλη σημασία.

Περί του βιβλίου π. Κ. Ν. Καλλιανού "Ιστορική περιήγηση στην Χώρα της Σκοπέλου. Βηματίζοντας με νοσταλγία στον τόπο και την ιστορία του"

Γράφει η ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

π. Κωνσταντίνος Ν. Καλλιανός  

Ιστορική περιήγηση στην Χώρα της Σκοπέλου

Βηματίζοντας με νοσταλγία στον τόπο και την ιστορία του

Κέντρο Μελετών Νήσου Σκοπέλου.

Ο π. Κωνσταντίνος Καλλιανός έχει και κάτι ακόμα να μας προσφέρει από το μεγάλο αρτοφόριό του. Είναι ένας μικρός τόμος των 86 σελίδων μοιρασμένος σε δύο μέρη. Στο πρώτο γράφει για το λιμάνι και τους ταρσανάδες, τις ενορίες και τους μαχαλάδες και στο δεύτερο -το Παράρτημα- για το θαύμα του Αγίου Μερκουρίου, την «Γεωργική Εταιρεία Σκοπέλου -Ανεγνωρισμένον Σωματείον», την ίδρυση του Ι. Ν. Αγ. Μιχαήλ Συνάδων στη χώρα της Σκοπέλου και την ίδρυση του Ι. Ν. Παναγίας Φανερωμένης, στη χώρα της Σκοπέλου, επίσης.

Γιώργου Λέκκα: ΣΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ (νέο ποίημα - βίντεο - φωτογραφίες)

Η θάλασσα μια αμμουδιά

από την ίδια αμμουδιά που περιμένει

πότε θα ξαναγίνει θάλασσα.

De Haan (Βόρεια Θάλασσα), 19.2.21

π. Κων. Ν. Καλλιανός: ΠΟΣΟ, ΣΤ' ΑΛΗΘΕΙΑ, ΕΥΩΔΙΑΖΟΥΝ Η ΑΡΜΥΡΑ ΜΕ ΤΟ ΠΕΥΚΟ!

ἤ, Ἡ Προσωπική κατάθεση ἑνός ἁπλοῦ ἀναγνώστη γιά τό βιβλίο-μαρτυρία τῆς Μαρίας Δελήτσικου-Παπαχρήστου, Στή Σκόπελο ὅπως στά πεῦκα, Ἀθήνα 2005, σ. σ.533

Ἀφήνοντας κατά μέρος τή διαδικασία τῆς αὐστηρῆς κριτικῆς, πού ὠφελεῖ μόνο τούς σχολαστικούς, στέκομαι μέ περισσή συγκίνηση στά Πρόσωπα καί στά Γεγονότα  πού πυκνώνουν τίς σελίδες τοῦ βιβλίου αὐτοῦ. Γιατί πιστεύω πώς ὁ προσεχτικός ἀναγνώστης πασχίζει νά δεῖ καί νά καταλάβει τόν καθε συνειδητό συγγραφέα, πού δημιουργεῖ μέσα στήν ἰδιότυπη ἀγραυλία του, ν᾿ ἀγωνιᾶ ὤστε νά ἐξασφαλίσει, γιά τόν ἑαυτό του πρῶτα, κι ὕστερα γιά ὅσους κοινωνήσουν μέ τό λόγο του, μιά κορυφαία συνάντηση. Συνάντηση μέ τό χτές πού συνιστᾶ τήν ἐπανεύρεση τοῦ Κόσμου του, τῆς περιούσιας δηλαδή εὔκρατης ἀτμόσφαιρας μέσα στήν ὁποία ὑψώθηκε ὁ ἴδιος, ὥς ἄλλο δέντρο, κάτω ἀπό διάφορους καιρούς καί, ἐν πολλοῖς, ἐπικίνδυνους. Νά δεῖ τόν συγγραφέα, νά στέκει σιμά "στό Μεσότοιχο πού ὕψωσε ἀπό καταβολῆς ἀνθρώπου ὁ Δημιουργός" (Κ.Ε. Τσιρόπουλος) ἀνάμεσα δηλαδή σέ τούτη τή ζωή καί σ᾿ ἐκείνη, πού βρίσκεται στήν ἀντίπερα τήν ὄχθη, καί νά παρατηρεῖ μέ διαστοχαστική ἱερότητα καί ὑπερβάλλοντα ζῆλο Μορφές κρυσταλλωμένες στό Χρόνο, Γεγονότα πού αἰωροῦνται ἀνάμέσα  λήθης καί  ἀ-λήθειας, γιά νά καταλάβει τό χρέος του καί τήν αὐστηρή εὐθύνη πού ἀναλαμβάνει, ὡς  ἔναν Κανονισμό τοῦ βίου του, ὥστε θά ἐπισπεύσει τή διαδικασία τοῦ γράφειν, γιά νά ἐκτυπωθεῖ στή λευκή ἐπιφάνεια τοῦ χαρτιοῦ ἡ χαρμολύπη τῆς Γλώσσας. πού μέ κύμματα λέξεων ἑρμηνεύει τόν ἐμβιωμένο Χρόνο. Τό Χρόνο πού σωρεύει μόνο ἐμπειρίες (Χρ. Μαλεβίτσης)...

Διώξεις ἀπό τό βρετανικό προτεκτοράτο «Ἰόνιον Κράτος», ὀρθοδόξων ἱερέων, μελῶν τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας, κατηγορούμενων γιά τή συμμετοχή τους σέ πατριωτικές ἐνέργειες

Δρ Νικόλαος Κ. Κουρκουμέλης: "Διώξεις ἀπό τό βρετανικό προτεκτοράτο «Ἰόνιον Κράτος», ὀρθοδόξων ἱερέων, μελῶν τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας, κατηγορούμενων γιά τή συμμετοχή τους σέ πατριωτικές ἐνέργειες" από το: Πολεμικές Συγκρούσεις και Τόποι Καθαγιασμού του Απελευθερωτικού Αγώνος κατά την Επανάσταση του 1821, Πρακτικά ΣΤ΄ Συνεδρίου, εκδ. Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος | Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Πολιτιστικής Ταυτότητας, Αθήνα  2018,  σ. 87-110.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ:

π. Γεώργιος Λέκκας: ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ. Μια φιλοσοφική προσέγγιση

Συμβολή του Δρ π. Γεωργίου Λέκκα, στο τελευταίο τεύχος του θεωρητικού περιοδικού ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ ΤΩΝ ΩΡΑΙΩΝ ΤΕΧΝΩΝ. Το μικρό αυτό κείμενο γράφτηκε εξ αφορμής μιας πρόσκλησης που αποδέχθηκε ο Δρ Λέκκας, για να συμμετάσχει σε ένα ντοκιμαντέρ για την πίστη, ώστε να φωτισθεί το θέμα αυτό και μια από άποψη φιλοσοφική.

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ:

Για το βιβλίο: π. Κωνσταντίνος Καλλιανός “Γύρω από την εμπορική ναυτιλία της νήσου Σκοπέλου, τους ταρσανάδες και τους ναυπηγούς της κατά τον 19ο αιώνα”

Εκδόσεις SATCO MEDIA TV, Αθήνα Ιούνιος 2020, ISBN: 978-618-84924-0-0

Επιμελητής εκδόσεως: Σέργιος Τράμπας, Art Director: Νίκος Καλιακάτσος

της Ελένης Σπηλιώτη, φιλολόγου, μέλους του Κέντρου Μελετών Σκοπέλου

π. Π. Καποδίστριας: “Η συμβολή της βιβλικής έννοιας της Εικόνας στη συγκρότηση της θεολογικής Κοσμολογίας, Ανθρωπολογίας και Χριστολογίας”

Μια νέα θεολογική εργασία του π. Παναγιώτη Καποδίστρια: “Η συμβολή της βιβλικής έννοιας της Εικόνας στη συγκρότηση της θεολογικής Κοσμολογίας, Ανθρωπολογίας και Χριστολογίας”, περιοδικό Ι. Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου "ΑΧΙΛΛΙΟΥ ΠΟΛΙΣ", 4  (Νοέμβριος 2020) 307-316.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ:

Για το νέο βιβλίο του π. Κων. Ν. Καλλιανού "Ιστορική περιήγηση στην Χώρα της Σκοπέλου"

π. Κωνσταντίνος Ν. Καλλιανός, Ἱστορικὴ περιήγηση στὴν Χώρα τῆς Σκοπέλου: Βηματίζοντας μὲ νοσταλγία στὸν τόπο καὶ τὴν ἱστορία του, Κέντρο Μελετών Νήσου Σκοπέλου, Σκόπελος 2020 (Σελίδες 86, Φιλολογική επιμέλεια Ελένη Σπηλιώτη, ISBN 978-618-85000-0-6).

της Κατερίνας Τζαβελοπούλου, Δρ Αρχαιολογίας ΕΚΠΑ, ερευνήτριας αρχαιολογίας και φιλολόγου στο 2^ο Πρότυπο Λύκειο Αθηνών

π. Κων. Ν. Καλλιανός: ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

Στὴν ἀξιότιμη κυρία Μαρία Κοτοπούλη, ἑόρτιος χαιρετισμός 

Ἀπόψε μιὰ μικρή, ἀσήμαντη καὶ πολὺ κοινότυπη ἀλλαγὴ θὰ συμβεῖ στὸν ἐπίγειο βίο μας. Ἀλλαγή, ἡ ὁποία καὶ γιορτάζεται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους μὲ ἐπισημότητα καὶ ἑορταστικὴ διάθεση. Ἔτσι ἀπόψε θὰ κατεβεῖ τὸ ἡμερολόγιο τοῦ 2020 καὶ θὰ ἀντικατασταθεῖ μὲ τὸ νέο, ἐκεῖνο, δηλαδή, τοῦ 2021, χωρὶς πολλοὶ ν’ ἀναλογιστοῦν σοβαρά, μάλιστα, πὼς ἄλλος ἕνας χρόνος θὰ προστεθεῖ στὴν ἡλικία τους. Στὴν ἡλικία ποὺ σὲ μεγαλώνει σὲ γεράζει, σὲ φέρνει πιὸ σιμὰ στὴν ἀναχώρησή σου ἀπὸ τὰ ἐπίγεια, ὅπου (προσωρινὰ) ζεῖς, λὲς καὶ πῆγες ἕνα ταξίδι, γιὰ νὰ ἐπισκεφτεῖς μιὰ χώρα. Μιὰ χώρα, ποὺ δὲν ἔχεις ξαναδεῖ καὶ τώρα τὴν χαίρεσαι, καθὼς μαζεύεις νέες ἐμπειρίες ἀπὸ τοὺς δρόμους, τὰ τοπία της, ἀκόμα καὶ τοὺς ἀνθρώπους της. 

Γιώργου Λέκκα: ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ (νέο ποίημα)

Ένα δάσος γυμνό

περπατώ μοναχός

χειμώνα καιρό

παντού τρέχουν νερά

κι όλα είναι βρεγμένα.

Όλα είναι ωραία

επειδή σ’ αγαπώ και ξέρω

πόσο πολύ μ’ αγαπάς,

γιατί ’σαι πάντα εδώ

ακόμα κι όταν

δεν μπορώ να σε δω.

1.1.2021

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.

Ρουλίτα Καλούδη: ΟΙ ΚΑΝΙΒΑΛΟΙ (νέο διήγημα)

Οι οίκοι ανοχής στη Λεμονιά συνυπήρχαν με σπίτια που ανήκαν άλλα σε χωριάτες και άλλα σε χωραΐτες. Είχαν ανεβάσει τις εισπράξεις στα γειτονικά μαγέρικα και ταβερνάκια. Μικρά μοδιστράδικα είχαν αναδειχθεί σε οίκοι ραπτικής. Τα σατέν και οι δαντέλες ράβονταν από τόπια υφασμάτων που έρχονταν με τα πλοία της γραμμής από την Ιταλία. Οι κοπέλες των «σπιτιών» δημιουργούσαν αισθήματα ζηλοτυπίας στις κυρίες των κεντρικών οδών με τα ανοιχτά ντεκολτέ τους, τα φανταχτερά κραγιόν στα χείλη και τα έντονα χρώματα στις μπλούζες τους. Οι περισσότεροι τις είχαν συνηθίσει και δεν τις αποκαλούσαν «παστρικές». Κάποιοι όμως φώναζαν και ζητούσαν τακτικά από το δήμαρχο και το δεσπότη να τα κλείσει τα μπορντέλα που απείχαν τόσο λίγο από τον Άγιο Σπυρίδωνα και τη Μητρόπολη. Κάποιοι για να προστατέψουν την οικογένεια τους από τη θέα των μεθυσμένων πελατών, αυτών με τα καπέλα μέχρι τη μύτη, κάρφωσαν τα εξώφυλλα και η θέα ήταν αδύνατη. Μόνο τα γέλια τα λεγόμενα «χαρχάτουρα» έφθαναν ψηλά μέχρι τις σοφίτες.

Γιώργου Λέκκα: ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ (νέο ποίημα)

Αφότου έφυγαν οι Μάγοι

και χάθηκε από τον ουρανό τ’ Αστέρι

έμεινε πίσω η Πανσέληνος

την ίδια μέρα όπου Γης 

για να δείχνει πως ο ένας και μόνο Θεός

πλέον παντού προσκυνάται.

25.12.2020

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.

π. Κων. Ν. Καλλιανός: Ἐμεῖς τότε λέγαμε, «θά πᾶμε νά τά ποῦμε;» ἤ «θά πᾶμε ζ’gαλησπέρα;»

Στὸ Θανάση Ν. Παπαθανασίου, γιὰ τὴν ἀφορμή*

Στὸ Διαδίκτυο, μέρες ποὺ εἶναι, συνάντησα ἕνα ἐνδιαφέρον δοκίμιο, τὸ ὁποῖο κάνει λόγο γιὰ τὰ «Κάλαντα». Ὁ ἀκριβὴς του δὲ τίτλος εἶναι  ὁ ἑξῆς: «Τὸ νόημα καὶ ἡ σημασία τῶν Καλάντων. Μιὰ ἀλήθεια ποὺ εἶναι «τοῦ δρόμου», κι ἔχει γραφεῖ ἀπὸ τὸν Θανάση Ν. Παπαθανασίου, Διευθυντὴ τοῦ περ. ΣΥΝΑΞΗ. Ὅπως πληροφορήθηκα δὲ τὸ δοκίμιο αὐτὸ ὑπάρχει στὸ βιβλίο του «Ὁ Θεός μου εἶναι ἀλλοδαπός» (ἐκδ. ΑΚΡΙΤΑΣ).

Στα σιωπηλά σήμερα σοκάκια, στα κλειστά τα σπίτια με τις κάμαρες γεμάτες κάλαντα

Χριστουγεννιάτικη περιήγηση στὸ Παλιὸ τὸ Κλῆμα

ΓΡΑΦΕΙ Ο π. ΚΩΝ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ

Στὸν Παναγιώτη τὸ Γιατρό, στὸν Στάθη τὸν μουσικό, στὸν Γιάννη τὸν Δάσκαλο, στὴ Μάγδα τὴν ἐξαδέλφη, νοερὰ  ἑόρτιος ἐκδρομὴ Μνήμης ἕνεκεν…

Ὁλόφωτες οἱ μέρες τῶν Γιορτῶν ποὺ ἔρχονται. Μὲ τὰ στολισμένα χριστουγεννιάτικα δέντρα να στολίζουν τὰ παράθυρα τῶν σπιτιῶν, τὰ πολύχρωμα λαμπιόνια νὰ χαρίζουν μιὰ ζεστασιὰ στὴν κρύα νύχτα, μὲ τὶς εὐωδιὲς ἀπὸ φαγητὰ καὶ γλυκὰ νὰ σκορπίζονται γύρω μας, μὲ τὴν ἀτμόσφαιρὰ τὴ γιορταστικὴ ν’ ἀκτινοβολεῖ πάντοῦ…

π. Κων. Ν. Καλλιανός: Η ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Αὐτό πού συνήθως δέν ἔχει προσεχτεῖ στίς μεγάλες τίς γιορτές καί τό ὁποῖο ἀσκεῖ ἀναμφίβολα μιά περίεργη γοητεία, εἶναι ἡ Παραμονή. Ἡ προεόρτιος ἡμέρα δηλαδή πού θεμελιώνει τή γιορτή καί φεγγοβολᾶ τήν καλωσύνη της, καθώς προετοιμάζει τήν τράπεζα τῆς πνευματικῆς εὐφροσύνης, διακρατώντας μέ εὐλάβεια καί προσευχή, ὡς κανόνα σίγουρο καί τέλειο -γιὰ ἰσορροπία πάντοτε- τή χαρμολύπη: αὐτή δηλαδή τήν ἀρετή, πού μόνον ἡ Ὀρθόδοξη γιορτή προσφέρει, δίχως τό παραμικρό κόστος.

π. Κων. Ν. Καλλιανός: ΕΝΑ ΜΟΝΑΧΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΠΑΖΛ

Στὸν Ἀντώνη καὶ τὴ Θεολογία, ἐγκάρδιος ἑόρτιος χαιρετισμός

Χθὲς τὸ βράδυ, ἀργά, ἔλαβα τὸ ἑβδομαδιαῖο σημείωμα τοῦ «Ἔμφρονος» Ἀντωνίου Παπαβασιλείου, λίγο πρὶν ἀναπαυθεῖ τυπωμένο στὰ Χρονικά Δυτικῆς Μακεδονίας, ποὺ ἐκδίδει. Μὲ χαρὰ τὸ διάβασα, ὅπως ὅλα σχεδὸν ποὺ προαποστέλνονται πρὶν ταχυδρομηθεῖ ἡ ἠλεκτρονικὴ μορφὴ τοῦ ὡς ἄνω ἐντύπου. 

π. Κων. Ν. Καλλιανός: Διαβάζοντας τό νέο πόνημα τῆς Ἀνθούλας Δανιήλ, "Δεκαετίες τερματίζουν ὅλες μαζί στό νῆμα" (Ἀθήνα 2020, σ. σ. 375)

Ἡ εὐγενέστατη κ. Ἀνθούλα Δανιήλ, γνωστὴ κριτικὸς καὶ συγγραφέας, εἶχε τὴν καλωσύνη νὰ μοῦ στείλει τὸ πρὸ ὀλιγων μηνῶν ἐκδοθὲν βιβλίο της, ποὺ φέρει τὸν παραπάνω τίτλο. Καὶ τὴν εὐχαριστῶ, ὅπως εὐχαριστῶ καὶ τὴν κ. Μαρία Δελήτσικου-Παπαχρήστου. 

Ἐξηγοῦμαι ἀπὸ τὴν ἀρχή. Ἐπειδὴ καταλαβαίνω τὶς δυνάμεις μου, ποτὲ  δὲ θὰ τολμοῦσα νὰ βιβλιοκρίνω μιὰ φτασμένη -γιὰ νὰ μὴν πῶ ἐκ τῶν κορυφαίων μας- κριτικὸ βιβλίων καὶ ὄχι μόνον. Γιατὶ καὶ «νεώτερος ἐγὼ εἰμί», ἀλλὰ κι ἐπειδὴ τὸ χάρισμα τῆς κριτικῆς εἶναι ἕνα τάλαντο ποὺ χαρίζεται ἀπὸ τὸν Θεὸ σὲ λίγους. Καὶ μιλῶ γιὰ τὸ χάρισμα τῆς γνήσιας καὶ ὑπεύθυνης κριτικῆς κι ὄχι ἐκείνης, ποὺ κάποτε μοῦ ἔλεγε μακαριστὸς καθηγητὴς Πανεπιστημίου, ὅτι δηλ. κάποιοι λαμβάνουν τὰ βιβλια ποὺ τοὺς στέλνονται καὶ κοιτάζουν ἴσα-ἴσα τὸν πρόλογο καὶ γράφουν τὴν «κριτική» τους. Μάλιστα, οὔτε τὶς σελίδες δὲν κόβουν. Κι αὐτό, γιὰ πῶ τὴν ἀλήθεια, τὸ διαπίστωσα, ὅταν σπούδαζα καὶ σύχναζα στὴν ὁδὸ Σίνα, στὰ ἐκεῖ παλαιοβλιοπωλεῖα, ὅπου κι ἀγόραζα βιβλία, ἄκοπα πολλὲς φορές… Ἀλλὰ μὲ τὴν ἀφιέρωση νὰ δεσπόζει!!!

π. Κων. Ν. Καλλιανός: ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΕΠΕΤΕΙΑΚΟΙ ή ΚΑΘΩΣ ΕΙΣΟΔΕΥΣΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ

ΓΡΑΦΕΙ Ο π. ΚΩΝ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ  

Καθὼς ἀνατέλλει τὸ 42ο ἔτος τῶν εἰσοδίων σου στὸν τῆς Ἱερωσύνης πάντιμο Χορὸ καὶ χῶρο, νοιώθεις πὼς μέσα στὸ βαθὺ τὸ αὐλάκι ποὺ ἄνοιξε ὁ Χρόνος, ὅλο καὶ πιὸ πολλὰ γεγονότα καὶ ὄνειρα διάβηκαν καὶ τὰ χώνεψε ἐκείνη ἡ μεγάλη λίμνη, μέσα στὴν ὁποία καὶ καταλήγουν. Γεγονότα,  ποὺ ὅσο φορτώνεσαι τὶς μέρες, τοὺς μῆνες καὶ τὰ χρόνια μακραίνουν, ὅπως οἱ σκιές. 

Γεωργίου Α. Λέκκα: ΘΕΪΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΣΤΩΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΩΡΙΓΕΝΗ

 

ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α. ΛΕΚΚΑ, "Θεϊκὴ πρόνοια καὶ ἀνθρώπινη ἐλευθερία κατὰ τοὺς Στωϊκοὺς καὶ τὸν Ὠριγένη" [περιοδικό ΘΕΟΛΟΓΙΑ (2003) 331-346]

Γεωργίου Α. Λέκκα: ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΠΛΩΤΙΝΟΥ

 

ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α. ΛΕΚΚΑ, "Ἀνάγκη καὶ Δημιουργία στὴ Φιλοσοφία τοῦ Πλωτίνου" [περιοδικό ΘΕΟΛΟΓΙΑ (2003) 729-739]

Γεωργίου Α. Λέκκα: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΣΥΝΘΕΤΩΝ ΟΡΩΝ. Ηθικές και ανθρωπολογικές προεκτάσεις μιας κριτικής χριστιανικής οντολογίας

 

ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α. ΛΕΚΚΑ, "Φιλοσοφία συνθέτων ὅρων. Ἠθικὲς καὶ ἀνθρωπολογικὲς προεκτάσεις μιᾶς κριτικῆς χριστιανικῆς ὀντολογίας" [Περιοδικό ΘΕΟΛΟΓΙΑ (2002) 516-530]

π. Κων. Ν. Καλλιανός: ΠΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑΜΝΗΜΟΝΕΨΕΙΣ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ;

(Στοχασμοὶ ἑνὸς ἁπλοῦ ἐπαρχιώτη ἐφημερίου)

Εἶναι ἀλήθεια, πὼς μέσα στὸν χῶρο καὶ τὸν πάντιμο χορὸς τῆς Ἱερωσύνης, ποὺ μὲ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ δεχόμαστε, πολλὰ εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα συγκινοῦν καὶ ἀγγίζουν τὰ βαθύτερα μέρη τῆς ψυχῆς. Πολλὰ καὶ ποικίλα. Τὰ ὁποῖα καὶ δὲν προσμετροῦνται, ὡστόσο, κάποι’ ἀπὸ αὐτὰ γίνονται βιώματα καὶ κατασκηνώνουν μιὰ γιὰ πάντα στὶς πλέον καλλιεργημένες περιοχὲς τοῦ εἶναι μας. Κι εἶναι ὅλ’ αὐτὰ τὰ δῶρα,  ποὺ ἀναμφίβολα μᾶς προσφέρει ὁ Θεός, καθὼς Τὸν δοξολογοῦμε, τὸν ἱκετεύουμε, τὸν ἀναζητοῦμε μέσω τῶν Μυστηρίων Του, μέσω τῶς προσευχῶν μας, μέσω τοῦ μεγίστου καὶ λαμπροτέρου δωρήματος ποὺ μᾶς πρόσφερε: Ἐκεῖνο, δηλαδή, τῆς Θείας Λειτουργίας, ποὺ ὑψώνει τὴν ψυχή μας στὸν Οὐρανὸ καὶ στέλνει τὴν οὐράνια θαλπωρή Του σιμά μας. 

Γεωργίου Α. Λέκκα: ΤΟ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ ΔΙΠΟΛΟ ΑΙΤΙΟ-ΑΙΤΙΑΤΟ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΠΛΩΤΙΝΟ, ΤΟΝ ΕΥΝΟΜΙΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΝΥΣΣΗΣ

 

ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α. ΛΕΚΚΑ, "Τὸ Φιλοσοφικὸ Δίπολο Αἴτιο-Αἰτιατὸ κατὰ τὸν Πλωτῖνο, τὸν Εὐνόμιο καὶ τὸν Γρηγόριο Νύσσης" [περιοδικό ΘΕΟΛΟΓΙΑ (2004) 611-621]