Διονύσης Σέρρας: ΧΡΩΣΤΗΡΑΣ (Τρίστιχα σαν χάι-κου)

Στην αξέχαστη φίλη Μαρία Ρουσέα, κατευόδιο.

 

1

Και όλους μαζί

της Φαντασίας τα φτερά

στο Φως μάς φέρνουν.

2

Κ’ εσύ τον Λόφο

άφησες για τη σιωπή

και τη μαυρίλα;

3

Μ’ άσαρκο σώμα

τ’ αδικήματα μετράς

κι όλο θυμώνεις.

4

Με της καρδιάς σου

τόσα δώρα κι απορείς

για Λύπης δάκρυ;

5

Και στον Σκοπό μας

μ’ αλογάκια φτερωτά

θα προσκυνάμε.

6

Σκιά στη Φιλικών ‒

και πιο ψηλά κοιτώντας

τ’ άθωρα ψάχνεις.

7

Πλάσματα Χάρης

σε τοίχους ή εξώφυλλα,

πώς να ξεχάσεις;

8

Στην κάθοδο για

το κενό, δείχνεις ψηλά

τον Προμαχώνα!

9

Στο πανηγύρι

της Πνοής και της Αφής

θα μας μυήσεις;

10

Άνθη της Μνήμης

την πληγή μυρώνουνε

της Απουσίας.

11

Γοργόνες βυθού

και βάγια τής Άνοιξης

πώς θα χρυσώσεις; 

12

Χρωστήρα γραφές

ή χρώματα Ίριδας

μας ανυψώνουν.

Διονύσης Σέρρας

Ζάκυνθος, Οκτώβριος 2026