Αφήσου
στη χτένα
της άμμου
στεγνή
να
λειαίνει τις αρθρώσεις
Αφήσου
στις
θερινές ακτίνες του Νότου
δακρυσμένες
να
λούζουν μελανίνη τον πύρινο κόσμο
Αφήσου
στην
πλώρη της δροσιάς
αφρώδης
να
ελαφρύνει της βουτιάς την πτώση
Αφήσου
στο κύμα
του Μαΐστρου
θεόσταλτο
να
πιτσιλά το βαθύ γαλάζιο
Αφήσου
στις
εμπειρίες του δρόμου
ανηφορικός
να
μαγεύει τη θέα στον εσπερινό των άστρων
Αφήσου
στη
συναυλία του Παντός
χαοτική
να θωπεύει στη σιωπή των ώτων
ΑΦΗΣΟΥ…
[Ζάκυνθος, 1-7-2013]