Ψήθηκε ο
ιδρώτας στ’ αλώνια του μόχθου
τον έσβησαν οι
ακτίνες πάνω από τις ρόγες
και η χάρη
στο άπλωμα της
κοπελιάς με το ψάθινο καπέλο
μελαχρινή κι
αόρατη
θα στρώσει τα σεντόνια της υπομονής
κάτω από το
σταφιδένιο σταυρό,
αρωματισμένος
καρπός στα χέρια των εμπόρων.
[Σαρακηνάδο, 18-8-2013]
1 σχόλιο:
Και παρόλο μαραγκιασμένες έχουν τα πάντα,για αυτούς που δοκιμάζουν τα οριά τους, είναι γλυκές,θρεπτικές και ζωοοδότες!
Δημοσίευση σχολίου