© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Α Ν Α Γ Ν Ω Σ Τ Η Ρ Ι Ο

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2011

Το κατά Ματθαίον και … το μνημόνιο

Γράφει ο ΠΑΥΛΟΣ ΦΟΥΡΝΟΓΕΡΑΚΗΣ

«Ει θέλεις τέλειον είναι, ύπαγε πώλησόν σου τα υπάρχοντα και δος πτωχοίς, και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ, και δεύρο ακολούθει μοι […] πάλιν δε λέγω υμίν ευκοπώτερον εστι κάμηλον δια τρυπήματος ραφίδος διελθείν ή πλούσιον εις την βασιλείαν του Θεού εισελθείν»
Ματθαίος 19.22-25

Ο ευαγγελιστής Ματθαίος [1], για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της κατήχησης των πρώτων χριστιανικών χρόνων, διηγείται τη συνομιλία ενός νεαρού ανθρώπου με τον Ιησού, όταν εκείνος Τον ρώτησε πώς μπορεί να αποκτήσει αιώνια ζωή. Του είπε λοιπόν «Μη σκοτώσεις, μη μοιχεύσεις, μην κλέψεις, μην ψευδομαρτυρήσεις, τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου, αγάπα τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου». Ο νεαρός αγχωμένος ξαναρώτησε μήπως σε κάτι υστερεί και ο Ιησούς απάντησε για ακόμα πιο δύσκολες αποφάσεις: «Εάν θέλεις να είσαι τέλειος, πήγαινε πούλησε όσα έχεις και μοίρασέ τα στους φτωχούς, και θα έχεις θησαυρούς στους ουρανούς και έλα ακολούθα με». Μόλις άκουσε την απάντηση ο νεαρός έφυγε λυπημένος, γιατί είχε μεγάλη περιουσία. Τότε ο Ιησούς απευθύνθηκε στους μαθητές του: «Σας βεβαιώνω πως δύσκολα θα μπει πλούσιος στη βασιλεία του Θεού. Και σας το επαναλαμβάνω: Είναι ευκολότερο να περάσει καμήλα από βελονότρυπα, παρά να μπει πλούσιος στη βασιλεία του Θεού».

Δέσμιοι της ύλης και των απολαύσεών της, εύκολα μειώνουμε τη σημασία της τελευταίας εντολής ή αποφεύγουμε τις τύψεις για τα «έχει μας», όταν η ανισοκατανομή των παγκόσμιων αγαθών μάς καθιστά πλούσιους, έστω και μ΄ αυτά τα λίγα, σε σχέση με τη φτώχεια της ανθρωπότητας. Τώρα, όμως, «ο ευλογημένος» λαός του Θεού είναι ιδιαίτερα ευτυχής. Το μνημόνιο, σαν τον άλλοτε από μηχανής Θεό της αρχαίας τραγωδίας, σώζει το λαό μας από τη βέβαιη πτώση «στο πυρ της κολάσεως». Η πολιτική της οικονομικής αφαίμαξης όλων των μικρομεσαίων και λαϊκών στρωμάτων κάνει εφικτή την εντολή του Χριστού, αφού ελάχιστοι θα έχουν περιουσιακά στοιχεία για να τα μοιράσουν οικειοθελώς και ανιδιοτελώς στους φτωχούς! Εκείνο, που στους μαθητές του Χριστού φαινόταν ανέφικτο, τώρα παίρνει σχήμα και μορφή με την ανεργία, τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Στους μυστικούς δείπνους του σύγχρονου νεοφιλελευθερισμού οι λάτρεις της ύλης και του χρήματος συντάσσουν σχέδια, κανόνες κι εντολές για την παγκόσμια οικονομία των άκρων. Οι λίγοι κι ελάχιστοι συσσωρεύουν επίγεια πλούτη και δύναμη, οι πολλοί προσδοκούν το μεταφυσικό καλό! Οι κυβερνήσεις όλο και περισσότερο γίνονται πειθήνια όργανα της προσωπικής προβολής και της δουλικότητας προς τους αρχιτέκτονες του σύγχρονου οικονομικού Βαβέλ. Ίσως και να περιμένουν να τους υμνήσουμε κάποτε όλους μαζί μέσα στις εκκλησίες, όπως γινόταν κάποτε με τους αιμοσταγείς αυτοκράτορες και βασιλείς. Χάρη στη μεγαλοψυχία και την ευφυΐα τους μπορούμε να κατοικήσουμε στη γη των μακάρων, να κερδίσουμε τη βασιλεία των ουρανών!

Στην πραγματικότητα βέβαια πρόκειται περί “δυναστών”, πολεμίων του Βούδα, του Χριστού, του Μαρξ, όλων αυτών των μεγάλων, που σφράγισαν με την παρουσία τους τον ανθρωπισμό. Πολέμιοι ακόμα και αυτού του Τζον Μέιναρντ Κέινς, που καθόρισε εν πολλοίς τη μεταπολεμική λειτουργία της παγκόσμιας οικονομίας. Ας ληφθεί υπόψη μας ότι ο κεντρικός στόχος του Κέινς ήταν η διατήρηση της εσωτερικής ισορροπίας σε όλες τις περιοχές, δηλαδή με ελεγχόμενο πληθωρισμό και τα υψηλότερα δυνατά επίπεδα απασχόλησης. Κατά τον Τζεφ Χάρκορτ [2], σπουδαία μορφή στην ιστορία των οικονομικών επιστημών και ο οποίος θεωρείται μεταξύ των θεμελιωτών της μετακεϊνσιανής θεωρίας: «Ο Κέινς δεν θα αντιστεκόταν στην απελευθέρωση του εμπορίου μακροπρόθεσμα, θα επέμενε όμως στην εισαγωγή μονίμων μηχανισμών ελέγχου σε όλες τις οικονομίες και θα επιχειρούσε να σχεδιάσει θεσμούς κι εργαλεία ικανά να οδηγήσουν στη δημιουργία ενός ενιαίου διεθνούς νομίσματος. Οι πιστώτριες χώρες θα ήταν εκείνες που θα επωμίζονταν το κύριο βάρος της προσαρμογής… Για τον Κέινς τα οικονομικά είναι κλάδος της ηθικής!»

Ποιον κλάδο της ηθικής μπορούμε να συναντήσουμε στην εμμονή κι εφαρμογή δραματικών μέτρων λιτότητας από τα μέλη της πανίσχυρης λέσχης Bilderberg, την ολιγαρχία που κυβερνά το σύγχρονο κόσμο; Τα μέτρα έχουν σφραγίσει την αποτυχία της προσπάθειας ισχυρίζεται ο Τζεφ Χάρκορτ κι εμείς το βιώνουμε καθημερινά. Η μεγάλη φτώχεια (όπως και ο αλόγιστος πλουτισμός) γεννούν φθόνο, μίσος, επιθετικότητα, ατιμία, πάθη ασύμβατα με το λόγο των σοφών της γης, το χριστιανικό Θεό… και αποκλείουν την ελευθερία της σκέψης, της βούλησης και της πράξης.

Ας είμαστε πιο προσεκτικοί με τις εντολές, λίγες είναι οι «χρηστές». Ήρθε η ώρα των μεγάλων αποφάσεων: Θα σκύψουμε το κεφάλι, δηλώνοντας υπακοή στους ανωτέρους, όπως συνηθίζεται στη ζωή των μοναχών μέσα στα μοναστήρια ή θα αντισταθούμε ενάντια σε κάθε λογής κατακτητή κι εξουσιαστή μας; Η σωτηρία μας δεν επιβάλλεται με την κλοπή των δικαιωμάτων της εργασίας, της δημιουργίας και της ευζωίας, κερδίζεται μόνο από τους προσωπικούς και κοινωνικούς αγώνες για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και το φυσικό περιβάλλον. Κι εμείς οι δάσκαλοι στα σχολεία της σημερινής έλλειψης πρέπει να γεμίσουμε το νου και την καρδιά των μαθητών μας με αγάπη για τη ζωή, τον άνθρωπο και τη γνώση. Ίσως, έτσι οι επόμενες γενιές βαδίσουν χαμογελαστές και χαρούμενες εκεί που εμείς σήμερα σκυθρωποί και κατσούφηδες θρηνούμε για τα λάθη μας.


Βιβλιογραφία:

1. Καινή Διαθήκη, Ματθαίος 19, 16-20
2. Η Καθημερινή της Κυριακής 4-9-2011

Ζάκυνθος, 7-11-2011

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts with Thumbnails

Google+ Followers

Follow by Email