π. Γεωργίου Α. Λέκκα: ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΤΟΑΝΑΦΟΡΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΤΕΡΟΑΝΑΦΟΡΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. Η έννοια της «προαιρέσεως» στη φιλοσοφία του Επίκτητου και του Ωριγένη

π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α. ΛΕΚΚΑ, "Ἀπὸ τὴν αὐτοαναφορικότητα στὴν ἑτεροαναφορικότητα τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ ἔννοια τῆς «προαιρέσεως» στὴ φιλοσοφία τοῦ Ἐπίκτητου καὶ τοῦ Ὠριγένη" [περιοδικό ΘΕΟΛΟΓΙΑ, ΠΔ΄ (2013) 189-210]

Olivier Clement: Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ

Μετάφραση από τα Γαλλικά: Δήμητρα Καραμπέρη

Το «Δοκίμιο για τη θεολογία της εικόνας στην ορθόδοξη Εκκλησία» του Léonide Ouspensky (τόμος Ι, Παρίσι 1960) είναι ένα βιβλίο που θα αφήσει εποχή. Πάνω σε ένα θέμα που καίει, πάνω σε ένα θέμα ουσιαστικό, αφού η τέχνη γίνεται για πολλούς σύγχρονούς μας αναζήτηση του απόλυτου και, κατά συνέπεια, επειδή η χριστιανική τέχνη θέτει άμεσα σε αμφισβήτηση την ικανότητά μας να ομολογούμε και να ζούμε την πίστη μας, ορίστε μία από τις πρώτες προσπάθειες σύνθεσης που δεν είναι καταρχήν αισθητική ή φιλοσοφική, αλλά βαθιά θεολογική, με την κυριολεκτική έννοια της λέξης που εμπεριέχει και αξιώνει την πνευματική προσοχή. Σύνθεση που, επιπλέον, είναι έργο όχι ενός θεωρητικού, αλλά ενός από τους μεγαλύτερους αγιογράφους της εποχής μας, ο οποίος, σε συνεργασία με τον π. Γρηγόριο Κρουγκ, μόλις ζωγράφισε σημαντικά φρέσκο στην καινούρια εκκλησία των Τριών Αγίων, Βασιλείου, Γρηγορίου και Χρυσοστόμου (1), στο κέντρο του Παρισιού.

Θα ήθελα ξεκινώντας απλώς από αυτό το έργο, να εξάγω ορισμένα θεμελιώδη θέματα σχετικά με τη θεολογία της εικόνας.

Ν. Θ. Μπουγάτσου: Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΔΡΑΣΙΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ ΔΙΟΝ. ΣΟΛΩΜΟΥ

Ν. Θ. ΜΠΟΥΓΑΤΣΟΥ, "Ἡ ἰδεολογικὴ ἐπίδρασις τῆς Ἁγίας Γραφῆς ἐπὶ τοῦ ἔργου τοῦ ἐθνικοῦ ποιητοῦ Διον. Σολωμοῦ", περιοδικό ΘΕΟΛΟΓΙΑ, ΚΘ΄ (1958), σε τρία μέρη, τα οποία ακολουθούν:

Βλαντιμίρ Λόσσκυ: Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ

Ἀπόδοση : ΛΟΥΚΙΑΣ Ι. ΜΕΤΑΞΑ

Ἀπὸ τὸ «Χριστιανικὸν Συμπόσιον» 1969, ἔκδ. Ι.Δ. ΚΟΛΛΑΡΟΥ & ΣΙΑΣ Α.Ε. Ἀθῆναι 1968

ΔΕΝ ΕΧΩ τὴν πρόθεση νὰ κάνω μιὰ ἔκθεση πάνω στὴν ἔννοια τοῦ ἀνθρώπινου προσώπου ποὺ εἶχαν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἢ μερικοὶ ἄλλοι χριστιανοὶ θεολόγοι. Ἀκόμα καὶ ἂν θέλαμε νὰ τὴν κάνουμε, θὰ ἔπρεπε νὰ διερωτηθοῦμε προηγουμένως κατὰ πόσο ἡ ἐπιθυμία μας, νὰ βροῦμε μιὰ διδασκαλία γιὰ τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο στοὺς Πατέρες τῶν πρώτων αἰώνων, εἶναι θεμιτή. Δὲ θὰ ἦταν τοῦτο ἄραγε σὰ νὰ θέλαμε νὰ τοὺς ἀποδώσουμε συλλήψεις ποὺ ἴσως ἔμειναν ξένες πρὸς αὐτοὺς καὶ ποὺ ἐν τούτοις θὰ τοὺς ἀποδίδαμε, χωρὶς ν' ἀντιλαμβανόμαστε ὡς ποιὸ σημεῖο, μὲ τὸ τρόπο μας ποὺ συλλαμβάνουμε τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο, ἐξαρτόμαστε ἀπὸ μιὰ πολυσύνθετη φιλοσοφικὴ παράδοση, ἀπὸ μιὰ σκέψη ποὺ ἀκολούθησε πολὺ διαφορετικοὺς δρόμους ἀπὸ κεῖνον ποὺ θὰ δικαιοῦνταν νὰ ἐπικαλεσθῆ τὴν καθαρὴ θεολογικὴ παράδοση; Γιὰ ν' ἀποφύγουμε αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς ἀσυνείδητης σύγχυσης, γιὰ νὰ μὴ πλανηθοῦμε μὲ συνειδητοὺς ἀναχρονισμοὺς βάζοντας ἕνα Μπεργκσὸν μέσα στὸν ἅγιο Γρηγόριο Νύσσης ἢ ἕνα Χέγκελ μέσα στὸν ἅγιο Μάξιμο τὸν Ὁμολογητή, θὰ ἀπόσχουμε γιὰ τὴν ὥρα ἀπὸ κάθε προσπάθεια νὰ ξαναβροῦμε διὰ μέσου τῶν κειμένων τὶς γραμμὲς μιᾶς διδασκαλίας (ἢ διδασκαλιῶν) ποὺ ἀναπτύχθηκε γιὰ τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο, ἔτσι ὅπως ἴσως μποροῦν νὰ ἔχουν παρουσιασθῆ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἱστορίας τῆς χριστιανικῆς θεολογίας. Προσωπικά, πρέπει νὰ ὁμολογήσω ὅτι, μέχρι σήμερα, δὲν συνάντησα αὐτὸ ποὺ θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ ὀνομάση ἐπεξεργασμένη διδασκαλία γιὰ τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο, μέσα στὴ πατερικὴ θεολογία, πλάι σὲ σαφέστατες διδασκαλίες πάνω στὰ θεῖα πρόσωπα ἢ τὶς θεῖες ὑποστάσεις. Ὑπάρχει ὅμως μιὰ χριστιανικὴ ἀνθρωπολογία ἐξ ἴσου ἀσφαλῶς στοὺς Πατέρες τῶν πρώτων ὀκτὼ αἰώνων, ὅπως ἀργότερα στὸ Βυζάντιο ἢ στὴ Δύση, καὶ εἶναι περιττὸ νὰ λέη κανεὶς ὅτι αὐτὲς οἱ διδασκαλίες τοῦ ἀνθρώπου εἶναι σαφῶς περσοναλιστικές. Δὲ θὰ μποροῦσε νὰ συμβαίνη διαφορετικὰ γιὰ μιὰ θεολογικὴ σκέψη θεμελιωμένη πάνω στὴν ἀποκάλυψη ἑνὸς ζῶντος καὶ προσωπικοῦ Θεοῦ, ποὺ δημιούργησε τὸν ἄνθρωπο «κατ' εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν».

π. Γεωργίου Φλωρόφσκυ: Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ

π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΛΩΡΟΦΣΚΥ, "Ἡ κληρονομιὰ καὶ ὁ σκοπὸς τῆς Ὀρθόδοξης Θεολογίας" [περιοδικό ΘΕΟΛΟΓΙΑ, ΠΑ' (2010) 21-29]

π. Γεωργίου Φλωρόφσκυ: Ο ΔΙΑΚΟΝΟΣ ΩΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΛΩΡΟΦΚΣΥ, Ὁ διάκονος ὡς πρόβλημα στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία [περιοδικό ΘΕΟΛΟΓΙΑ, ΠΑ΄ (2010) 159-186]

Γιώργου Λέκκα: ΖΩΗ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ (νέο ποίημα)

Ζωή που την ζεις

σα να είσαι κανείς.

Θα ’σαι έτσι παντού.

Ούτε πια φόβος

ούτε πια πόνος –

μονάχα αγάπη.

1.10.2020

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.

[Εικαστικό σχόλιο: Έργο Κλοντ Μονέ]

Θεολογία και κινηματογραφική αφήγηση στον Ταρκόφσκι. Ελευθερία, αγάπη και το νόημα της ύπαρξης στην ταινία "Η Θυσία"

Του π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ 

Γιώργου Λέκκα: ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΟΙΕΣ (νέο ποίημα)

Κάθε τι που δεν το έκανα για Σένα

έρχεται ώρα να μετανιώσω που το έκανα

και ίσως έτσι φύγω μετανοημένος

για κάθε τι που δεν το έκανα για Σένα.

13.9.2020

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.  

π. Κων. Ν. Καλλιανός: ΙΕΡΟΠΡΕΠΟΥΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΣΜΟΥ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΜΑΘΗΜΑ

ἤ, μιὰ ἀπόπειρα ἀνάγνωσης μιᾶς πρόσφατης φωτογραφίας

Στὴν Σκιαθίτικη ἠλεκτρονικὴ σελίδα Skiathoslife δημοσιεύτηκαν, πρὶν ἀπὸ λίγες ἡμέρες,  κάποιες φωτογραφίες, οἱ ὁποῖες ἐλήφθησαν κατὰ τὴν ἱερά Πανήγυριν τῶν Ἁγίων Φλώρου καὶ Λαύρου (18 Αὐγούστου), τοῦ ὁμωνύμου ναΐσκου, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει  πάνω στὴν ἱστορικὴ νῆσο Τσουγκριᾶς, ποὺ βρίσκεται σιμὰ στὴ ἁγιοπρεπῆ καὶ φιλάγιο νῆσο Σκιάθο.

Γιώργου Λέκκα: ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΒΟΥΤΙΑ (νέο ποίημα)

Χωρίς τη μέσα σιωπή

η Ομορφιά παραμένει κρυφή

και πρέπει η σιωπή ν’ αυξηθεί

για μία ακόμα βουτιά

στ’ απάτητα που είναι η Ομορφιά.

2.9.2020

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.

π. Κων. Ν. Καλλιανός: ΤΑ ΡΟΛΟΓΙΑ

Μιὰ γνωστή, θερινὴ  μουσικὴ ἀπὸ τὰ ἐφηβικὰ τὰ χρόνια. Τὰ χρόνια τοῦ 1970

Στὴν ἀξ. κ. Μαρία Κοτοπούλη, πού βιώνει παρόμοιες καὶ κορυφαῖες στιγμές

Καλοκαίρι τοῦ 1970.  Ἔφηβοι ἐμεῖς τότε, κατεβαίναμε γιὰ τὸ καθημερινὸ θαλάσσιο μπάνιο μας, πότε στὸ Λουτράκι, πότε στοῦ «Κώστα», μὲ τὴ συνοδεία μιᾶς παλιᾶς συσκευῆς μαγνητοφώνου, στὴν ὁποία εἶχαν ἠχογραφηθεῖ διάφορες μουσικὲς συνθέσεις. Μιὰ ἀπὸ αὐτὲς ἦταν καὶ τὰ «Ρολόγια», σὲ μουσικὴ τοῦ Σταύρου Ξαρχάκου, στίχους τοῦ  Ἰάκωβου Καμπανέλλη καὶ ἑρμηνεία τοῦ Γρηγόρη Μπιθικώτση. 

π. Κων. Ν. Καλλιανός: ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΟΙ ΠΑΝΤΙΜΕΣ ΑΝΑΠΟΛΗΣΕΙΣ

«Ἔχει μιὰ λύπη ἡ δέησή μας / ἀπὸ ἕναν παιδικὸ  καιρὸ / ποὺ ξανάνθισε μιὰ τρυφερότητα νησιώτικης ἀκρογιαλιᾶς...» Ματθαῖος Μουντές

Στὸν Παναγιώτη τὸ Γιατρὸ ἑόρτιο φίλεμα γιὰ τὰ ὀνομαστήριά Του

Χαράζει τῆς Παναγιᾶς ἡ μέρα. Δεκαπενταύγουστο. Μὲ δροσερὸ ἀεράκι καὶ μοσχοβολιὲς λιαστῶν ἀμύγδαλων, ποὺ στρωμένα καρτεροῦν στὸ χαγιάτι τὸ στεγνωμά τους, ὕστερα ἀπὸ  τὸ τίναγμα, τὸ κουβάλημα στὸ σπίτι καὶ τὸ ξεφλούδισμά τους. Μιὰ παράξενη μυρωδιὰ ἀπὸ ἐλαφριὰ ξινίλα, ἀνακατεμένη μὲ τὸ εὐωδιαστὸ ἄρωμα τοῦ βασιλικοῦ καὶ τοῦ δροσεροῦ γαρύφαλου, κυκλώνει τὸ σπίτι. Καὶ τὴ γειτονιά. Κι ἀπέναντι  τὸ πέλαγο, ποὺ τὸ στολίζουν τὰ μικρὰ καὶ μὲ διαφορά σχήματα ζωγραφισμένα νησάκια  στέλνει κι ἐκεῖνο τὴν ἀνασεμιά του: τὸ ζείδωρο ἀεράκι ποὺ μοσχοβολάει φρέσκια θάλασσα.

Ντίνου Χριστιανόπουλου: ΕΠΙΛΟΓΗ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ

Ἐπικίνδυνη Μοναξιά Ὅταν τὶς νύχτες τριγυρνῶ στὴ μοναξιά μου, ψάχνω μέσ᾿ σὲ χιλιάδες πρόσωπα νὰ βρῶ ἐκεῖνο τὸ τρεμούλιασμα στὴν ἄκρη τοῦ ματιοῦ σου. Ἂν ἔστω κι ἕνας μόνο ἀπηχοῦσε κάτι ἀπ᾿ τὴ δική σου ὀμορφιά, θὰ τοῦ ῾λεγα: -«Λοιπόν, τί περιμένεις; μὲ τὰ καρφιὰ τῶν παπουτσιῶν σου κάρφωσέ με». καὶ δὲ θὰ καρτεροῦσα πιὰ γλυκὸ φιλὶ οὔτε μία τρυφερὴ περίπτυξη.

Παναγιώτη Καποδίστρια: ΦΩΤΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΣΕΙΣΜΟΥ [Ποιήματα για τη Σεισμοπυρκαγιά του 1953]

1

Άστεγα όνειρα

βίος

και πολιτεία

στα χαλάσματα.

-Πού γέρνεις τώρα Ποιητή

τυραννισμένε στη ζωή

και τώρα συντριμμένε;

Γιώργου Λέκκα: ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ (νέο ποίημα)

Μια γαμήλια φωτογραφία

τριάντα χρόνια πριν -

ανόητα ωραίοι,

πολλά υποσχόμενοι,

σχεδόν ευτυχείς.

Αβινιόν, τριάντα χρόνια μετά -

τα κεφάλια μας

συγκλίνουν ακόμα γλυκά

αν και τώρα γνωρίζουνε πλέον καλά

πόσος κόπος χρειάστηκε

για να ’ρθουν πιο κοντά.

Τριάντα χρόνια μετά

μπροστά στον φακό

γελάμε το ίδιο -

δεν είναι και λίγο.

10.8.2020

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.

Γιώργου Λέκκα: ΓΑΛΛΙΑ ΑΛΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ (νέο ποίημα)

Αμπέλια και πεύκα κι ελιές

ακούν γαλλικά

κι απαντάνε στη γλώσσα μου.

Ο ήλιος μεθά την καρδιά

κι όλα γίνονται ένα.

Νότια Γαλλία, 22-30/7/2020

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.

Παναγιώτη Καποδίστρια: 10 ΠΟΙΗΜΑΤΑ από την ποιητική συλλογή “ΛΕΥΚΟΤΕΡΟΣ ΚΑΙΓΕΣΑΙ”

(έκδ. Αληθώς Κέντρο Λόγου, Ζάκυνθος 2019)

ΠΗΓΑΔΙ

Φοβού

τις δροσερότατες του Πηγαδιού υποσχέσεις.

Λίγο στο φιλιατρό να ξεχαστείς ανυποψίαστος

σε καταβροχθίζει ολάκερον

ηδονικότατα ρουφώντας

ίσαμε και των προγόνων σου τους ήσκιους.

(15.9.2012)

ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ

Παλαιό των νυκτών μου Φεγγάρι

υπερφίαλο άλλοθι στίχων θλιμμένων

μπλεγμένο απόψε στα ξερά κλαδιά των υπομνήσεων

τόπι σε θωρώ ξεφούσκωτο.

(28.9.2012)

ΑΚΟΜΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Παράταση Καλοκαιριού σημαίνει

γήρανση -έως οίκτου- των βημάτων μας

εγκλωβισμός στο Εδώ ανεπίτρεπτος

και δεν αντέχεται.

(Σεπτέμβριος 2012)

ANTI-TROIKA

Ωσάν το δέντρο κραυγάζεις κι εσύ

από τις ρίζες του λαδιού σου

Έλληνά μου.

(23.10.2012)

Τούρκοι-Οθωμανοί και Οθωμανοί Τούρκοι τι θέλουν από τον ελληνικό κόσμο;

Οι κινήσεις του Τουρκισμού για πολιτική κυριαρχία και ηγεμονία επί των λαών της ευρύτερης περιοχής

Η φύση μερικών ειδήσεων είναι τόσο σκληρή που ξεπερνά την καθημερινή περιγραφή και παίρνει διαστάσεις δυνατής έκρηξης. Έκρηξη ήταν και η είδηση της τζαμιοποίησης της Αγιάς Σοφιάς που, εκτός από τη Χριστιανοσύνη, αναπαριστούσε τη συνέχεια της ελληνικής κοσμοπολιτειακής οικουμένης και διακυβέρνησης. Σε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσω να διαφωτίσω κάπως τη σημασία του θέματος αυτού ως αφετηρία για τις νεότερες κινήσεις του Τουρκισμού για πολιτική κυριαρχία και ηγεμονία επί των λαών της ευρύτερης περιοχής.

Της δρ. Χίβα Παναχί*

1) Η άνοδος και ο σκοπός του σεκταριστικού κόμματος AKP (το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης): Το ΑΚΠ από την αρχή της ανόδου του στην εξουσία, το 2003, ποτέ δεν έκρυψε τις διαθέσεις του ώστε να δημιουργήσει μια κοινωνικοπολιτική ατμόσφαιρα προς όφελός του με κάθε κόστος. Σε αυτό το πλαίσιο δε δίστασε να στοχεύσει ένα μικρό ποσοστό προοδευτικών Τούρκων που συνυπήρχαν κατά κάποιο τρόπο μέσα στους κόλπους της περίπλοκης πολιτισμικής και πολιτικής ατμόσφαιρας της Τουρκίας. Το πεδίο της γέννησης του σεκταριστικού τουρκικού Ισλάμ βρίσκεται στο ίδιο σημείο στο οποίο γεννήθηκε η νεότερη Τουρκία, δηλαδή το αποκαλούμενο κοσμικό κράτος το 1923 υπό την προεδρεία του Κεμάλ. Οι εκδηλώσεις εξτρεμιστικού πάθους αυτών των ημερών και οι μακροσκελέστατες αναφορές στις αποτυχίες ή τη μη ολοκλήρωση του εθνικού οράματος του Τουρκισμού-Οθωμανισμού από το στόμα του Ερντογάν μαρτυρούν και παραπέμπουν στην ιστορική στροφή των πολιτικών στη γείτονα χώρα μας. Η τουρκική πολιτική ελίτ, γνωρίζοντας τα επίπεδα του λαϊκισμού στη χώρα της από τη μια και με ποιους τρόπους το νέο σχέδιο θα γινόταν αποδεκτό, από την άλλη, απευθύνεται στις μάζες εκείνες που εμπνέονται από τον Ερντογάν. Έτσι ο Ερντογάν ως κεντρικό πρόσωπο της εκτέλεσης εξουσίας υλοποιεί το σχέδιο αυτό, και όλα τα ονομαζόμενα κενά του Τουρκισμού-Κεμαλισμού. Οπότε καθόλου τυχαίο δεν είναι που έχουν φυλακίσει χιλιάδες κόσμο, καθώς έχουν χαρακτηριστεί εχθροί του συστήματος. Και σαν να μην έφτανε αυτό, δημιούργησαν και έναν κατάλογο με ακατάλληλα βιβλία για τη διαπαιδαγώγηση του κοινού. Τα βιβλία αυτά είναι κορυφαία έργα αναφοράς της κριτικής σκέψης και λογοτεχνίας. Η νεο-οθωμανική πραγματικότητα γνωρίζει ότι η μάζα των παθιασμένων φανατικών πιστών Τούρκων θεωρεί μεγάλο αμάρτημα όλα όσα έπραξε ο Κεμάλ κατά του Ισλάμ δημιουργώντας το κοσμικό κράτος το 1923. Σε αυτήν την περίπτωση η τζαμιοποίηση της Αγιάς Σοφιάς θα χρησιμεύσει πολλαπλά ως πολιτικό, κοινωνικό και πολιτισμικό προϊόν προς εξαργύρωση πολιτικών και γεωστρατηγικών σκοπιμοτήτων των Τούρκων. Σε αυτήν την περίπτωση το κεντρικό πολιτικό πρόσωπο, δηλαδή ο Ερντογάν, και οι εξουσίες που έχει συγκεντρώσει στα χέρια του, με τη λαϊκιστική εκφορά του λόγου του, υποχρεούνται να προσηλυτίσουν τις μάζες αυτές στη νέα πολιτική. Οπότε η άλωση της Αγίας Σοφίας καθίσταται απόδειξη και εισιτήριο της βεβαιότητας για οικοδόμηση όλων αυτών που θα επακολουθήσουν.

Γιώργου Λέκκα: ΕΠΟΥΡΑΝΙΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ (ποίημα)

Φαντάσου ανάποδα τον ουρανό

για να βολτάρεις μες στο γαλάζιο ανεμπόδιστα

απ’ το ’να σύννεφο στο άλλο

κι όταν τη νύχτα ξεπροβάλλει η Πανσέληνος

να φέρνεις γύρω μαγεμένος τον κρατήρα της

ωσότου ξημερώσει  πάλι.

7.7.2020

[Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.]

Γιώργου Λέκκα: ΑΡΙΑ ΚΟΜΙΑΝΟΥ (νέο ποίημα)

Πέθαινες κι από λίγο κάθε μέρα

ώστε ν’ αντλούν ζωή απ’ την ζωή σου

μορφές που ξεπροβάλλουν απ’ το μαύρο

σαν την λευκή κ’ ευκίνητη ψυχή σου.

Ίσως γιατί η τέχνη σου υπήρξε

εργόχειρο ισόβιας μοναξιάς

μάς αγκαλιάζει τώρα όλους τρυφερά

το στοργικό σου χέρι.

Με το λίγο, πολύ κι απ’ το μαύρο, λευκό.

Υπερτέλειο είναι μόνο το απλό.

1.7.2020

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.

Γιώργου Λέκκα: ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΙΟΥΝΗ (νέο ποίημα)

Μεγάλες μέρες του Ιούνη,

τι θα ’τανε χωρίς εσάς το καλοκαίρι;

Μεγάλες μέρες του Ιούνη

με χρώματα που διαρκούν,

σαν παιδική ζωγραφική το καλοκαίρι.

Μεγάλες μέρες του Ιούνη,

οι έρωτες  αποθησαυρίζουν

πάντα ένα κομμάτι καλοκαίρι.

Μεγάλες μέρες του Ιούνη

ανανεώνονται σαν υποσχέσεις

για το αιώνιο καλοκαίρι.

Μεγάλες μέρες του Ιούνη,

έμειναν μόνο οι σκιές

απολειφάδι απ’ το σκοτάδι.

Μεγάλες μέρες του Ιούνη,

για μια στιγμή πάει να δύσει

κι αμέσως πάλι ξημερώνει.

Μεγάλες μέρες του Ιούνη,

όπως προσμένω ολοχρονίς το καλοκαίρι.

24.6.2020

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.

Άρια Κομιανού: Με την τέχνη μαθαίνεις να βλέπεις…

Συνέντευξη στον Σταμάτη Μαυροειδή | edromos.gr, 21.5.2013

Όνειρο ζωής ήταν για την Άρια Κομιανού η δημιουργία ενός ιδρύματος που θα «θεράπευε» τη χαρακτική, μια τέχνη στην οποία η ίδια υπέταξε με πρωτόγνωρο πάθος ολάκερη τη ζωή της.

Το Ίδρυμα χάρη στη γενναιόδωρη προσφορά του συνόλου της καλλιτεχνικής και προσωπικής της περιουσίας, στέριωσε πριν από λίγο καιρό στο νησί της Κέρκυρας, γενέθλιο και αγαπημένο τόπο της χαράκτριας καθώς, κατά δήλωσή της, είναι ο τόπος που της πρόσφερε τις πιο δυνατές εικόνες για τη μορφοποίηση της καλλιτεχνικής της έκφρασης. Μιας στέρεης ολιγόλογης έκφρασης που καταπώς λένε οι κριτές της, συνομιλεί επάξια με το έργο που μας κληροδότησαν οι παλιοί μαστόροι της χαρακτικής τέχνης.

«Ολόκληρη η ζωγραφική αποτελείται από πράγματα που παραλείπονται κι από πράγματα που τονίζονται», είχε πει ο Γκόγια. Για να φτάσεις όμως σ’ αυτήν τη συνείδηση, ν’ αγγίξεις το βάθος της αλλά και να χαράξεις τον κόσμο με τα μάτια της ψυχής σου -εκτός από ανεξάντλητη υπομονή και ασκητική προσήλωση- είναι αναγκαίο να υπάρχει έντονη η σχέση της αγάπης του τεχνίτη με το υλικό του. Όσοι έχουν γνωρίσει την Άρια Κομιανού ή έχουν «σκύψει» στη δουλειά της, αναγνωρίζουν την ειλικρίνεια αυτής της σχέσης αλλά και την απίστευτη «λόξα» της χαράκτριας. Η συζήτηση αν και θα όφειλε να εστιάσει στο νεότευκτο Ίδρυμα «λοξοδρόμησε» κι αυτή, καθώς η χαράκτρια ήθελε να αποφύγει το βάρος που συνεπάγεται η χειρονομία της προσφοράς. Φιλοδοξία όλων πάντως – όπως σημειώνει και ο διευθυντής του νεότευκτου Ιδρύματος Θάνος Χρήστου (αναπληρωτής καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων) είναι να παίξει ρόλο καθοριστικό στον τομέα της χαρακτικής και να δικαιώσει τις προσδοκίες της καλλιτέχνιδας. Από τούτη εδώ τη θέση και πριν δώσουμε το λόγο στην Άρια Κομιανού ευχόμαστε να είναι καλοτάξιδη και γόνιμη η διαδρομή του Ιδρύματός της.

Γιώργου Λέκκα: ΠΑΝΤΟΥ ΜΑΖΙ (νέο ποίημα)

Μνημόσυνο για τον Χρήστο και την Βίκυ

Έφτασε μία παρατιμονιά

για το ευτύχημα

να 'χουνε τάφο

για γαμήλιο κρεββάτι –

ακαριαίως ο θάνατός τους

εισιτήριο για την αιώνια αγάπη.

17.6.2020

[Ο Χρήστος Πλατανιάς και η Βίκυ Χιώνη σκοτώθηκαν σε αυτοκινητιστικό ατύχημα στη διαδρομή από Πάτρα για Ζάκυνθο, όπου σκόπευαν να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα του 2001.]

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου. Περισσότερα βιο-εργογραφικά στοιχεία δείτε ΕΔΩ.

Εικαστικό σχόλιο: Χαρακτικό έργο Άριας Κομιανού

Παναγιώτη Καποδίστρια: ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΔΡΑΧΜΟΥΛΕΣ (ποίημα)

Του Χρήστου και της Βίκυς έλεγος 

Σ' αίθουσα -λέει- τέχνης σαββατόβραδο 

με χρώματα κυκλωτερά 

σχισμένους μουσαμάδες 

με θορυβώδη τα κοσμήματα 

βρέξει χιονίσει 

επισημότης πλάτανου μόλις λατομημένου 

φύλλα φασκιές 

ή σάβανα 

το μήπως 

και ώς πότε.

Απ' όλους των χρωμάτων τους γκρεμούς 

προτίμησαν την Ίριδα

την ψιλή τ' ουρανού κυριότητα 

δασείες του Άδη 

με το 'να μάτι του Έρωτα 

και τ' άλλο του Θανάτου 

ενδεδυμένοι απαράβατα σαρκίο εκστρατείας 

στη φούχτα μεσ'  ανεξαργύρωτες 

τις τελευταίες δραχμούλες. 

(20-31.12.2001)

[Το ποίημα προέρχεται από την ποιητική συλλογή του π. Παναγιώτη Καποδίστρια, "Της αγάπης μέγας χορηγός", εκδ. Επτανησιακά Φύλλα 2003 - Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών 2004.

Το εικαστικό σχόλιο είναι έργο της Χαράκτριας Άριας Κομιανού (+2015), αποτυπωμένο από ζακυνθινούς λιθογλύπτες πάνω σε ντόπια πέτρα. Αποτελεί ταφικό κόσμημα στο κοινό Μνήμα των δύο νεαρών παιδιών, που αναφέρονται στο ποίημα: του Χρήστου Πλατανιά και της Βίκυς Χιώνη (+2001). Εις μνημόσυνον αιώνιον...]

Γιώργου Λέκκα: ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΙ Η ΠΟΙΗΣΗ (νέο ποίημα)

Εξασκούμαι μεθοδικά

στη γλώσσα των ερωτευμένων

που κρατιούνται απ’ το χέρι

χωρίς να μιλούν

επειδή και η Ποίηση

εξερεύνηση είναι

σ’ αχειροποίητο βυθό, εκεί

όπου μιλά προνομιακά ο Θεός

και η άλογη, υποτίθεται, φύση.

18.5.2020

O Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.

Παναγιώτη Καποδίστρια: ΤΑ ΠΟΛίΤΙΚΑ [5 ποιήματα για τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο]

από τη νέα ποιητική συλλογή του π. Παναγιώτη Καποδίστρια “ΛΕΥΚΟΤΕΡΟΣ ΚΑΙΓΕΣΑΙ”, εκδ. Αληθώς Κέντρο Λόγου, Ζάκυνθος 2019

ΦΑΝΑΡΙΩΤΙΚΑ ΣΤΑΣΙΜΑ

Δεξής ευχέτης

χοροστατεί εν θρόνω

ταπεινώσεως

φαρδύς ο ουρανός του

αναγεωμετρείται.

Φωτοσύγνεφα

χουχουλίζουν την Πόλη

καί υπόσχονται

των ρωγμών επούλωση

σάρκωση των ονείρων.

Θεοσκότεινα

χαμόγελα δυσώδη

κάποιων αδελφών

προσφέρουν στo κάνιστρο

αγαθόσχημες οχιές.

Να πώς γλυτώνει

δαγκωνιές τις έξυπνες:

Στα χαλάσματα

στήνει Άγια Τράπεζα

βάζοντας “Ευλογητός…”

(10.6.2015)

*   *   *

ΠΡΟΣΟΜΟΙΑ ΥΠΟΜΟΝΗΣ

στα 25χρονα πατριαρχίας Βαρθολομαίου

α΄

Βαθύς ο λυγμός

της πρωτοκαθεδρίας -

καυτός ο θρόνος

νυκτικότατα βέλη

ίσαμε τα σωθικά.

β΄

Εκδαπανώνται

σ' αγκαθερές υπομονές

πρώτα ο Πρώτος 

οι πετούμενες ψυχές

ώς τις πετούνιες της αυλής.

γ΄

Όλα μυρίζουν

πατημένες σιωπές

χνάρια ευώδη -

ανιστορούνται όμως

χάδια παμμακάριστα.

δ΄

Παίρνει “καιρό”

από εικονίσματα

πολυδάκρυτα

αποβλέποντας στο Φως

κι έτσι ο καιρός νικιέται.

ε΄

Φύλακας επι-

δεξιότερος ονο-

μάτων δεν είναι.

Τα βουτά στον Βόσπορο

κι ευφραίνεται η Πόλη.

στ΄

Τηρεί το αίμα

των προπατόρων ζέον

ποτίζει μ' αυτό

ρίζες σπλάγχνων ιερών

και η Πνοή επιζεί.

(Αθήνα, 21-24.11.2016)

*   *   *