© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Α Ν Α Γ Ν Ω Σ Τ Η Ρ Ι Ο

Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2018

π. Κων. Ν. Καλλιανός: ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ


Στὴ σεπτὴ Μνήμη τοῦ Μητροπολίτου Πέργης Εὐαγγέλου (Γαλάνη), τοῦ ποιητῆ τῆς Πόλεως

Ἀπόψε ἡ Νύχτα ἔχει μιὰν ἄλλη ὀμορφιά, ἕνα ἰδιαίτερο χαρακτήρα, ἑόρτιο χαρακτήρα, ποὺ ἀφήνει στὴν ψυχὴ ψήγματα συγκινήσεως καὶ κατανύξεως συνάμα. Γιατὶ εἶναι ἡ Ἁγία τῶν Χριστοῦ Γεννῶν Νύχτα, γιὰ τὴν ὁποία τόσα καὶ τόσα ἔχουν γραφεῖ! Καὶ μάλιστα μὲ τέτοια θέρμη ψυχῆς καὶ θεοφώτιστη ἔμπνευση. 

Ὡστόσο στὸ βάθοςς τῆς ψυχῆς ἀπομένει ἄσβηστη ἡ ἀπαρχὴ τῆς γνωριμίας μου μὲ τὸ βαθὺ κι εὐλογημένο Της περιεχόμενο. Ὅταν συνειδητοποίησα πιὰ,  πὼς αὐτὸ τὸ σκοτάδι ποὺ κυκλώνει τὸν κόσμο ὅλο ἔξω, εἶναι μιὰ προπαίδεια, ἕνα μέγιστο καὶ πάνσοφο θαῦμα καὶ μάθημα συνάμα. Μάθημα, ποὺ συμπυκνώνεται στὰ λόγια  τοῦ Προφήτη: «Ὁ λαὸς ὁ καθεζόμενος ἐν σκότει εἶδεν φῶς μέγα...» (Ἡσ.  9, 2). Καὶ μήπως αὐτὸ τὸ σκοτάδι, ποὺ ἁπλώνεται  ἔξω, δὲν ἐκφράζει συμβολικὰ μέν, ἀλλὰ καὶ περίτρανα τὸ λόγο τοῦ Προφήτη; Ὅπως ἐπίσης ἡ εἴσοδός μας στὸ ναὸ, ὅπου «Φῶς Χριστοῦ φαίνει πᾶσι» δὲν εἶναι μιὰ ὑπέρβαση τῆς καθημερινότητάς μας, ὅταν μὲ σύνεση καὶ πίστη ξεπεράσουμε τὰ ὅποια σκότη καὶ εἰσοδεύσουμε «εἰς οἶκον Θεοῦ ἡμῶν», γιὰ νὰ γευτοῦμε στὴ Χριστουγεννιάτικη Τράπεζα, τὸν Ἀμνὸ τοῦ Θεοῦ, κατὰ τὸ «Γεύσαθε καὶ ἴδετε». Μεγάλες, ὄντως, εἶναι ἀπόψε οἱ θεῖες ἐμπειρίες μας, μεγάλες καὶ οὐσιαστικές. Πρόσφορα ποὺ προσκομίζονται σὲ θυσία μυστική: Τῆς καρδιᾶς καὶ τῆς ὕπαρξης ὁλάκερης... . 

Ὅμως ὁ νοῦς ἀπόψε δὲν μπορεῖ νὰ μὴ ξαναγυρίσει σὲ ναοὺς παγωμένους, δίχως ἕνα καντήλι νὰ φωτίζει κατανυκτικὰ τὰ ἱερὰ τὰ προσωπα τῶν εἰκονων, δίχως λίγο θυμίαμα νὰ εὐωδιάσει τὸν κλειστὸ τὸ  χῶρο ποὺ μυρίζει ὑγρασία, δίχως ἕνας ἑόρτιος ὕμνος ν᾿ ἀκουστεῖ, ὥστε νὰ θραυστεῖ τὸ κέλυφος τῆς σιωπῆς. Κι εἶναι αὐτὴ ἡ ἔγνοια,  μιὰ σοβαρὴ αἰτία γιὰ προσευχὴ τούτη τὴν ἱερὴ τὴ Νύχτα, ποὺ «ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ σήμερον εὐφραίνονται». Προσευχῆς, ποὺ ἀπευθύνεται μὲ θέρμη ψυχῆς καὶ μὲ βουρκωμένο βλέμμα, στὸ Θεὸ τῆς Εἰρήνης, καὶ στὸν τῆς μεγάλης βουλῆς Του τὸν Ἄγγελο, ὅπως σταλάξει καὶ σὲ αὐτὰ τὰ ἱερὰ καθιδρύματα λίγο φῶς ἀπὸ τὸν θεῖο Ἀστέρα καὶ φωτίσει τὰ σκοτάδια, γιὰ νὰ λάμψουν ἔτσι κι οἱ θεῖες Μορφὲς τῶν Ἁγίων, ἀλλὰ καὶ τῶν ψυχῶν, ὅσων δηλαδή, περάσαν κάποτε ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἄδεια τὰ στασίδια ἀφήνοντας ἐκεῖ τὸν ἴσκιο τους καὶ τὶς ὅσες τους προσευχές... 

π. κ. ν. κ
Τρίτη, 25/12/2018 1:19:11 πμ

Related Posts with Thumbnails

Follow by Email