© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Α Ν Α Γ Ν Ω Σ Τ Η Ρ Ι Ο

Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου 2013

Ντενίζ Παναγιωτοπούλου: ΔΥΟ ΣΟΝΕΤΑ


Μνήμη Ζώη Π.

Καλώς ήλθες πάλι αργοπορημένος
στου «Ταπίνη» το μικρό ουζερί
πάντα η παρέα εκεί σε καρτερεί
να δηλώσεις το παρόν θλιμμένος

Αναρωτιέμαι αν πρωτύτερα πενθούσες
και αν ποτέ σου ’κλεισαν το μάτι
του στενωπού σου δωματίου οι μούσες
Αλήθεια, σε άφησαν ποτέ να γράψεις κάτι;

Τι πάθος να κάνεις την ίδια διαδρομή
ακόμα κι όταν σ’ άφησαν οι φίλοι
θαρρετά αντικρίζεις τη ζωή ωμή.

Τίποτα να μη θυμίζεις, μήτε ύλη
Κι έτσι σκέπασαν τη δικιά σου προτομή
πολύ πιο πριν σου ανάψουν το καντήλι.

* * *

Μνήμη Δημήτρη Π.

Σαν τον Χριστό πίστεψες στην Ανάσταση
και ήσουν μικρός, εφτά χρονών αγόρι
κανείς δεν σ’ ακολούθησε, ούτε με το ζόρι
μονάχος ξεκίνησες την επανάσταση.

Για να πετύχουν την κρυμμένη σου συνείδηση
των γονέων σου εψιθύρισαν τα χείλη
να μην ξανάβγεις απ’ το σπίτι το δείλι
είκοσι μία του Απρίλη σου ’φεραν την είδηση.

Τη μοναξιά, ποτέ σου δεν εχώνεψες
ψάχνοντας παρηγοριά σε γυναικείες παρουσίες
ακόμα και με πουτάνες χόρεψες.

Η επανάσταση, πνίγηκε στις ουσίες
Παιδί της φωτιάς, όπως όπως τη βόλεψες
γάρα στον τάφο σου, τώρα οι απουσίες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts with Thumbnails

Google+ Followers

Follow by Email