© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Α Ν Α Γ Ν Ω Σ Τ Η Ρ Ι Ο

Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2013

Συρία 2013: Θάνατος και Φαυλοκρατία

Αποκλειστικό άρθρο γνώμης του RONI BOU SABA


“καὶ ἐπέπεσε πολλὰ καὶ χαλεπὰ κατὰ στάσιν ταῖς πόλεσι, γιγνόμενα μὲν καὶ αἰεὶ ἐσόμενα, ἕως ἂν ἡ αὐτὴ φύσις ἀνθρώπων ᾖ”  ουκ. Γ’. 82]

Στη θέα της ανθρώπινης κατάπτωσης στην Συρία είναι δύσκολο κανείς να μιλήσει. Από πού να ξεκινήσει; Πώς να αρθρώσει λόγο και τι να πει, αφού όσο μελάνι και να χυθεί δεν αξίζει μια σταγόνα αίματος από τις τόσες πολύτιμες που χύνονται κάθε μέρα στη Συρία.
Όταν κυλάει το αίμα στους δρόμους κηρύττεται η αποτυχία της πολιτικής. Η κρίση πλέον δεν είναι πολιτικής φύσεως, ούτε η λύση μπορεί να είναι πολιτικής τάξεως. Η ανθρωπιστική κρίση απαιτεί ανθρωπιστική λύση. Η Συρία εδώ και δύο χρόνια είναι σε κατάσταση εμφυλίου πολέμου. Εδώ και σαραντατρία (43) χρόνια κυβερνάται από την ίδια οικογένεια. Εδώ και 43 χρόνια εκκρεμεί η δημοκρατία. Και όταν φάνηκε ότι υπάρχει δυνατότητα εκδημοκρατισμού της χώρας, έπεσαν τα κοράκια να πνίξουν το έμβρυο της δημοκρατίας. Ανακατεύτηκαν Αμερική, Γαλλία, Αγγλία, Ρωσία, Ιράν, και πρωτίστως οι αδελφοκτόνοι Άραβες του Κόλπου. Ανακάτεψαν οι πολεμιστές ο καθένας τον Θεό του, και φαντάζονται ότι μάχεται μαζί τους ένα ολόκληρο πάνθεον. Αντί το ζητούμενο να είναι ο ταχύτατα απαιτούμενος εκδημοκρατισμός της Συρίας, έγινε όλων το μέλημα η ανάληψη ή η διατήρηση της εξουσίας. Οι αντικαθεστωτικοί χωρίστηκαν σε μικρές αντιμαχόμενες ομάδες που διαπράττουν των τεράτων τις βιαιότητες. Το καθεστώς διατείνεται ότι προστατεύει τον λαό από τους τρομοκράτες. Και το αίμα συνεχίζει να κυλάει, την ώρα που ο καθένας δικαιολογεί στον εαυτό του τα δικά του εγκλήματα.
Είναι πλέον ολοφάνερο και ξεκάθαρο ότι ο εμφύλιος στη Συρία είναι μια «με το γάντι» εκδοχή του Ψυχρού Πολέμου, και βασιλική οδός για την επιστροφή στο διπολικό παγκόσμιο σύστημα που είχε καταρρεύσει το 1989 με την διάλυση της ΕΣΣΔ. Και αυτό αποδεικνύεται καθημερινώς από το γεγονός ότι απομακρύνει η Ρωσία -σταδιακά- τις ΗΠΑ από την εισβολή στη Συρία.  Αυτό σημαίνει ότι ουδεμία θέση έχει ο εκδημοκρατισμός της Συρίας στην πρακτική όλων των εμπλεκόμενων στον πόλεμο. Συν το γεγονός ότι διακρίνει κανείς δυο επίπεδα πολέμου: το ένα είναι παγκόσμιο και κινείται με στόχο την αύξηση της διεθνούς ισχύος των Αμερικανών από τη μία και των Ρώσων από την άλλη. Και το άλλο εγχώριο όπου οι θρησκευτικές και εθνικές ομάδες αλληλοσφάζονται  και αλληλοδιώκονται.
Έτσι η κατάσταση συνεχίζεται φαυλεπίφαυλα, και οι αδύναμοι την πληρώνουν με θάνατο, με πείνα, ή με προσφυγιά. Ο πόλεμος δεν θα σταματήσει, όσο η φύση των ανθρώπων δεν αλλάζει, όπως λέει ο Θουκυδίδης. Ο Θεός είναι μέρος του πολέμου στη Συρία. Οι άνθρωποι επίσης. Ζητείται σταυρός και εξιλαστήριο θύμα. Θα ανέβει κανείς;


4 σχόλια:

Κώστας Μυγδάλης είπε...

Πολύ ενδιαφέρον και απο καρδιάς το άρθρο του φίλου Ρόνυ, σπεύδω όμως να επισημάνω μερικά αυτονόητα. Η δημοκρατία δεν είναι μόνο εκλογές αλλά και ανθρώπινα δικαιώματα. Εν προκειμένω μάλιστα των θρησκευτικών μειονοτήτων.Ο δικτάτορας Άσαντ τα διασφάλιζε. Σκληρός, απάνθρωπος, δικτάτορα όμως όπως και ο Μουμπάρακ τα διασφάλιζαν. Για αυτό φαίνεται πως πολύ από εμάς ξεχνάμε μπροστά στην ανάγκη επιβίωσης των χριστιανών εν προκειμένω, τα στυγερά τους εγκλήματα κατά του λαών και της δημοκρατίας και υποστηρίζουμε τις πρωτοβουλίες της Ρωσίας. Έπειτα, ένας ακόμη χειρουργικός έστω σκοτωμός θα φέρει δημοκρατία? τι κατάληξη είχε εν τέλει η μετά Μουμπάρακ δημοκρατία της Αιγύπτου? Στην Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας , ακούμε και καταγράφουμε τα όσα μας λένε οι χριστιανοί ορθόδοξοι βουλευτές από αυτές τις χώρες, αλλά πάνω από όλα τώρα προέχει να υπάρξει ένα αξιοπρεπές μέλλον για όλους και για τους χριστιανούς βέβαια. Αν τους μακελέψουν ή τους διαλύσουν στα πέρατα της χώρας πάει χάθηκε το παιχνίδι.

Roni Bou Saba روني بو سابا είπε...

Ευχαριστώ τον κ. Μυγδάλη για το διαφωτιστικό του σχόλιο.

Η Ρωσία ευτυχώς κατάφερε να αποτρέψει τα χειρότερα που θα προκαλούσε η απερίσκεπτη περιπέτεια που ήθελε να κάνει ο ομπάμα. Και γενικά καταφέρνει να πιέζει σύμφωνα και με τα συμφέροτνά της και αυτή τον Ασάντ να κάνει κάποιες υποχωρίσεις και να δεχτεί άνευ όρων συνομιλία με τους αντικαθετωτικούς στην Γενεύη.

Ωστόσο οφείλω να καταθέσω ένα περιστατικό που είχε αναφέρει ο αείμνηστος πατριάρχης Ιγνάτιος, στο οποίο ήμουν αυτήκοος μάρτυς. Κάποια στιγμή επί πατέρα Ασάντ (Χάφιζ) ζήτησε η ασφάλεια από τον Πατριάρχη Ιγνάτιο να ελέγχουν και να λογοκρίνουν το περιοδικό που εκδίδει το πατριαρχείο. Σηκώθηκε ο πατριάρχης και πήγε στο μοναστήρι του Μπαλαμάντ στο Λίβανο και τηλεφώνησε στον πρόεδρο Χάφιζ και τον ενημέρωσε ότι βρίσκεται στον Λίβανο και ότι είναι έτοιμος να μεταφέρει την έδρα του Πατριαρχείου εκεί αν επιμένει να περιορίσει την ελευθερία του στην Συρία. Υποχώρησε ο Ασάντ.

Θέλω να πω ότι το "περιθώριο" ελευθερίας και ασφάλειας που είχαν οι χριστιανοί- και έχασαν εδώ και 2 χρόνια- το διεκδίκησαν και δεν τους χαρίστηκε.

Ο πατέρας Άσαντ τους είχε ανάγκη, και αυτοί τον στήριξαν στο πλαίσιο του "συνασπισμού των μειονοτήτων" που εν τέλει δεν φαίνεται να έχει αποφέρει καρπούς, γιατί τώρα στοχοποιούνται οι χριστιανοί σε όλο τον αραβικό κόσμο ως καθεστωτικοί.

Απέτυχαν να αρθρώσουν πορφητικό (=ελεγκτικό) λόγο ενάντια στην εξουσία των δικτατόρων για το συμφέρον όλων των θρησκευτικών και εθνικών ομάδων, και τώρα τα πληρώνουν πολύ ακριβά χωρίς να φαίνεται ότι έχουν καταλάβει το λάθος τους.

Alexey Yastrebov [μέσω facebook] είπε...

Άσχετο και κυρίως παράξενο κείμενο. Τί προτείνει αυτό που το έγραψε; Τίποτα. Όλοι είναι κακοί μόνο αυτός φαίνεται καλός...

Διονύσιος Ποταμίτης [μέσω facebook] είπε...

Ἐξαιρετικὸ κείμενο! Τὸ πρῶτο ποὺ διαβάζω ποὺ προτρέπει σὲ αὐτοκριτικὴ ὅλους μας καὶ κυρίως τοὺς ἐν Χριστῷ ἀδερφούς μας τοὺς Ρωμιοὺς τῆς Συρίας. Ὁ Ρόνι γράφει καὶ σκέφτεται καὶ πράττει σὰν ποιητὴς καὶ πολὺ σωστὰ θεωρεῖ πὼς βελτίωση πετυχαίνεται μόνο ἐκ τῶν ἔσω, ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς ἴδιους καὶ ὄχι ἀπὸ ἀνύπαρκτα «ξανθὰ γένη».

Related Posts with Thumbnails

Google+ Followers

Follow by Email