© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Α Ν Α Γ Ν Ω Σ Τ Η Ρ Ι Ο

Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012

Απόστολου Θηβαίου: ΙΔΙΩΤΙΚΟΝ (ποίημα)



Ήταν λοιπόν αλήθεια.
Τόσες καταστροφές, τόση ιστορία,
Τόσος θάνατος.
Ήταν λοιπόν αλήθεια.
Ένοχος ήταν ένας νεαρός άνδρας
Με υπέροχα μάτια καθρέφτες
Και μικρές, σαρκοβόρες πεταλούδες
Στο ύψος των οριζόντων.
Φυσικά, ούτε λόγος
Για τους τιμαριούχους,
Για τους νερονόμους,
Για όλους εκείνους,
Τέλος πάντων
Που κατείχαν μια κάποια
Θέση ισχύος.
Έπειτα από αιώνες σιωπής
Και χώματα,
Θα έρθουν, λένε
Οι άγριοι εκσκαφείς,
Θα έρθουν
Μην ανησυχείς,
Θα μας βρουν όπως χρόνια πριν ανακαλύφτηκε
Ένα κεφάλι τράγου ανάγλυφο σε κομμάτι σιδήρου,
Ένας ναύτης σε κίνηση,
Μια γοργόνα από σπάνιες πέτρες.
Θα μας βρουν.
Δεν θα πουν φυσικά κουβέντα για τον νεαρό άνδρα.
Όλοι θα μιλούν για τη σπουδαία αποκάλυψη,
Για ένα ακόμη από τα καιόμενα χρονικά του ήλιου.
Μην κοιτάς πίσω.
Περπάτα ευλαβικά, φοβισμένα,
Με τα φανάρια ψηλά.

[Εικαστικό σχόλιο: Πέτρος Ζουμπουλάκης]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts with Thumbnails

Google+ Followers

Follow by Email