© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Α Ν Α Γ Ν Ω Σ Τ Η Ρ Ι Ο

Δευτέρα, 24 Ιανουαρίου 2011

Διονύση Σέρρα, «Η Μαγεία και η παρουσία της στο έργο του Διονύση Ρώμα». Ομιλία, Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων, Ζάκυνθος 2011

Της Κατερίνας Δεμέτη


Με τη δημοσίευση της ομιλίας του φιλόλογου – εκδότη των Επτανησιακών Φύλλων κ. Διονύση Σέρρα, επισφραγίζεται η πολύ επιτυχημένη εκδήλωση που πραγματοποίησε το Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων, στην εκδήλωση για τον εορτασμό των Ευρωπαϊκών Ημερών Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2010.

Η ομιλία, που έγινε το Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου, στο Πνευματικό Κέντρο Ζακύνθου, πραγματοποιήθηκε για να τιμηθεί ο δεύτερος κατά σειρά Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μουσείου (1961-1981), ως συμβολή στα τριάντα χρόνια από το θάνατό του (1906-1981), που συμπληρώνονται εφέτος.


Το θέμα της ομιλίας: «Η Μαγεία και η παρουσία της στο έργο του Διονύση Ρώμα», γλαφυρό και πρωτότυπο, συγκίνησε τους ακροατές και έδωσε τη διάσταση που άρμοζε στην θεματική που όρισε το Διεθνές Συμβούλιο των Μουσείων: «Η Μαγεία στο χώρο και το χρόνο», τιμώντας παράλληλα το Διονύση Ρώμα, που αποτέλεσε μία από τις πνευματικές μορφές, που ευλόγησαν με τον ούριο άνεμο της πνευματικότητάς τους τα πανιά, που άνοιξε το «Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων».

Το δημοσιευμένο κείμενο της ομιλίας, θα μαγέψει τους αναγνώστες, καθώς κυκλοφορεί ολοκληρωμένο, μαζί με κάποια «κομμάτια», που είχαν παραληφθεί κατά την εκφώνησή του, για εξοικονόμηση χρόνου, με τις απαραίτητες σημειώσεις.

Ο κ. Σέρρας αναπτύσσει διεξοδικά το θέμα της Μαγείας, ακολουθώντας κατά το δυνατόν μία διεπιστημονική προσέγγιση.

«Αποδελτιώνει» τα έργα του Ρώμα που γίνεται χρήση της λέξης Μαγεία στον τίτλο τους, με την κυριολεκτική ή την μεταφορική σημασία της. Τέτοιοι ενδεικτικοί τίτλοι από τα χρονογραφήματά του είναι οι: «Μαθητευόμενοι Μάγοι», «Πρόσφυγες και μάγοι», «Κομπογιαννίτες», «Ορφικά», «Γόητες», «Γιατροσόφια» και πολλοί άλλοι.

Κατόπιν παρουσιάζει, σε μία δεύτερη ενότητα, τα θεατρικά έργα, στα οποία γίνεται λεκτική αναφορά στη Μαγεία και ειδικότερα στη «Ζακυνθινή Σερενάτα» και στον «Καζανόβα στην Κέρκυρα», αλλά και τις επιστολές του Ρώμα προς διάφορα πρόσωπα, όπως στον ζωγράφο Dicky Sargint και στον δικηγόρο και εκδότη της εφημερίδας Ηχώ της Ζακύνθου, Δημήτριο Κοριατόπουλο.

Στην τρίτη και πιο σημαντική ενότητα, αποθησαυρίζει από τον ανολοκλήρωτο Περίπλου, άφθονες πληροφορίες γύρω από το θέμα, το οποίο ο Ρώμας το επεξεργάζεται με επιστημονική ακρίβεια. Μέσα στον Περίπλου γίνονται αναφορές σε μάγους, μάγισσες, γιατροσόφια και ξόρκια, σε γνωστούς αλχημιστές και ιατροφιλοσόφους, σε ωροσκόπια και ζώδια, στον κλήδονα, στις νεράιδες και στα ξωτικά, αλλά και στους ποικίλους τρόπους πρόβλεψης του μέλλοντος.

Αλλά το σπουδαιότερο, ο κ. Σέρρας εντοπίζει σημεία μέσα στο έργο του Ρώμα, που μαγεύουν πραγματικά με τη λογοτεχνική επεξεργασία τους και ιχνογραφούν την εικόνα ενός νησιού που δεν έχει ακόμα αλωθεί από την άναρχη τουριστική ανάπτυξη. Με τον ίδιο πάνω κάτω τρόπο που ο παλαιολιθικός κυνηγός και ζωγράφος, «φυλάκιζε» στις βραχογραφίες το θήραμα, ο Ρώμας φυλακίζει στο έργο του την μαγική εικόνα της Ζακύνθου, που υπεραγαπά. Στο νου του η λογοτεχνική αναπαράσταση δεν είναι παρά η πρόβλεψη του ιδεατού αποτελέσματος.

Και έτσι μας υποδεικνύει να την βλέπουμε κι εμείς, με τα μάτια της φαντασίας μας, μέσα από τη μαγική του πένα.

Κρατώντας την όμως έτσι φυλακισμένη, ίσως θα μπορέσουμε να την πλησιάσουμε περισσότερο, γιατί αυτό που μετά τους σεισμούς του ’53 εντόπιζε εκείνος, εμείς ακόμα δεν το έχουμε κατορθώσει.

Έγραφε λοιπόν ο Ρώμας το 1955: «Χωριστά ο καθένας μας ελάχιστη υλική συνδρομή μπορεί να προσφέρει στην καταρρακωμένη μας πατρίδα –όλοι μαζί όμως αποτελούμε ένα ηθικό έρεισμα τεράστιας σημασίας! Δεν ζητάει πια την υλική μας βοήθεια η βαρειόμοιρη Ζάκυνθος, δεν αποτείνεται στο ατομικό μας βαλάντιο, αλλά στο νου, την ψυχή και τις καρδιές μας! Μονάχα όταν ολόκληρο το εγώ μας πλημμυρίσει από πίστη και ελπίδα. Τότε θα χαλυβδωθούνε και τα μπράτσα που θα δημιουργήσουνε το νέο «Φιόρο του Λεβάντε»

Ας ευχηθούμε, ενστερνιζόμενοι απόλυτα την άποψη που ο Ρώμας διατύπωνε, ότι ο ούριος άνεμος θα φυσήξει και στην εικόνα της ονειρεμένης πατρίδας μας, για να την φυλακίσουμε μέχρι να γίνει πραγματική…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts with Thumbnails

Google+ Followers

Follow by Email