© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Α Ν Α Γ Ν Ω Σ Τ Η Ρ Ι Ο

Πέμπτη, 8 Αυγούστου 2013

Η Γκιόστρα ενώνει πολιτισμούς και εκμηδενίζει αποστάσεις

Γράφει ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΦΛΕΜΟΤΟΜΟΣ




Για μια ακόμα φορά η Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία “Giostra di Zante” εκπροσώπησε το νησί και τη χώρα μας σε δύο σημαντικές ευρωπαϊκές εκδηλώσεις, γνωρίζοντας, έτσι, τον μακραίωνο πολιτισμό και την σημαντική παράδοσή μας και εκτός συνόρων και δίνοντας μιαν άλλη εικόνα, διαφορετική από αυτήν που τελευταία επικρατεί, η οποία δείχνει το πραγματικό πρόσωπο της Ζακύνθου και όχι αυτό το παραμορφωμένο, το οποίο συνηθίζουμε να προβάλουμε, πιστεύοντας πως θα κερδίσουμε.
  Πρώτα, μαζί με τον εκπρόσωπο του Δήμου μας, τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου, Γιώργο Αρμένη, ο οποίος συνόδευσε την αντιπροσωπεία μας σε όλο το ταξίδι της και συμμετείχε ενεργά στην αποστολή της, οι αντιπρόσωποι του Σωματείου επισκέφθηκαν το κρατίδιο του San Marino, με το οποίο, λόγω Γκιόστρας, όπως και με την Ιταλία, μας συνδέουν στενοί δεσμοί, με ετήσιες πολιτιστικές ανταλλαγές τις ημέρες των εκδηλώσεων των ιππικών αγώνων της Ζακύνθου και των δικών τους «Μεσαιωνικών Ημερών».
   Εκεί ήρθαν σε επαφή τόσο με τον Δήμαρχο του Καστέλο Sarravalle, όσο και με τον αρμόδιο υπουργό και προχώρησαν τις ενέργειες αδελφοποίησης των δύο Δήμων, οι οποίες είχαν αρχίσει από το νησί μας τον περασμένο Ιούνιο, όταν εκπρόσωπος του παραπάνω Δήμου του San Marino είχε επισκεφθεί την πόλη μας γι’ αυτό το σκοπό, αλλά και για να παρακολουθήσει τις τετραήμερες εκδηλώσεις της Γκιόστρας Ζακύνθου 2013, στις οποίες πήρε μέρος και το κρατίδιό του. Ανακοινώθηκε μάλιστα πως η αδελφοποίηση έχει εγκριθεί και πως προχωρούν οι ενέργειες.
   Εδώ πρέπει να τονίσουμε, προφταίνοντας και προλαβαίνοντας όλους αυτούς που αντιδρούν σε παρόμοιες περιπτώσεις, κοντόφθαλμα πολιτικά φερόμενοι ή εκφράζοντας την καταπίεση του επαρχιωτισμού τους, πως η αδελφοποίηση αυτή, όπως και η άλλη, η οποία έχει ήδη γίνει με την ιταλική πόλη της Sulmona, δεν έχει καμιά σχέση με αυτές που τελευταία ακούμε και διαβάζουμε, αλλά είναι η νομιμοποίηση μια αληθινής φιλίας, η οποία από χρόνια υπάρχει μεταξύ των σωματείων της δικής μας Γκιόστρας και των ανάλογων των δύο ευρωπαϊκών πόλεων. Όλοι μάλιστα οι Ζακυνθινοί το γνωρίζουν, μια και κάθε τετραήμερο της Πεντηκοστής βλέπουν τους εκπροσώπους των δύο χωρών στις εκδηλώσεις μας και όχι μόνο και πάντα τέλη Ιουλίου, αρχές Αυγούστου μαθαίνουν πως κάποιος δικός τους, συγγενής ή φίλος, ετοιμάζεται να πάει στην φίλη και γείτονα Ιταλία.
   Στη συνέχεια η ίδια αντιπροσωπεία, ενισχυμένη από άλλα τριάντα, περίπου άτομα, πήγε στην οικεία πια Sulmona, όπου πήρε μέρος στην Ευρωπαϊκή της Γκιόστρα. Στους δρόμους και τις γειτονιές της γραφικής αυτής πόλης ακούστηκαν οι μουσικοί ήχοι του νησιού μας, χορεύτηκαν οι χοροί μας και τέλος στο κατάμεστο στάδιο των αγώνων παρουσιάστηκε σε αναπαράσταση ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα του νησιού μας, ο ερχομός των Γάλλων Δημοκρατικών του Ναπολέοντα το Ιούλιο του 1797 και το κάψιμο του Libro d’ Oro.
   Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η στιγμή που ακούστηκε ο από τον συμπατριώτη μας Διονύσιο Σολωμό γραμμένος και μελοποιημένος από τον Κερκυραίο Νικόλαο Μάντζαρο ύμνος της Ελλάδας, αλλά και που κάθε που γινόταν αναφορά σε μας, ο εκφωνητής, εκτός από τους επαίνους για τον πολιτισμό και τις φυσικές ομορφιές του νησιού μας, δεν παράλειπε να τονίσει πως το Zante είναι η πατρίδα του Ούγου Φώσκολου, του μεγάλου δημιουργού και επαναστάτη, τον οποίο όλοι οι Ιταλοί γνωρίζουν, αγαπούν και εκτιμούν, απαγγέλλοντας συχνά τους στίχους του σε μας τους συμπατριώτες του.
   Και όλα αυτά δεν τα άκουγαν μόνο οι απόγονοι του Ντάντε. Στην κεντρική πλατεία της Sulmona, η οποία είχε διαμορφωθεί σε χώρο αγώνων για την περίπτωση, συνυπήρχαν μαζί με τη Ζάκυνθο και άλλες οχτώ χώρες, οι οποίες γνώρισαν τον τόπο μας σε μια από τις πιο καλές του στιγμές και ήρθαν σε επαφή με τους κατοίκους του, καταργώντας σύνορα και εκμηδενίζοντας αποστάσεις.
   Αυτό είναι, πιστεύω, το σημαντικότερο που η Γκιόστρα της Ζακύνθου προσφέρει στο νησί. Εκτός από πόλος έλξης ποιοτικών τουριστών, γίνεται και σκάλα εκφράσεων και σταυροδρόμι ρευμάτων, όπως και παλιά, τότε που θεμελιωνόταν ο αξιοσημείωτος Ζακυνθινός ειδικότερα και Επτανησιακός γενικότερα πολιτισμός μας.
   Μπορεί να μην κέρδισε και φέτος η Ζάκυνθος το Palio, το οποίο πήρε η Αγγλία, αλλά σίγουρα κέρδισε πολλά στέκοντας ισάξια δίπλα στις σημαντικότερες ευρωπαϊκές χώρες. Οι καντάδες μας ακούστηκαν στις γειτονιές της πατρίδας του Οβίδιου και το «Συρτό Ζακυνθινό», το «Λεβαντίνικο», ο «Κυνηγός» και η «Άμοιρη» χορεύτηκαν στα πλακόστρωτα της πόλης. Η ελληνική γλώσσα ξανακούστηκε στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου κι εμείς ήπιαμε καφέ με φίλους που μας έχουν από καιρό ανοίξει τις πόρτες των σπιτιών και της καρδιάς τους.
   Η συνέχεια στη Ζάκυνθο το τετραήμερο της Πεντηκοστής του 2014.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts with Thumbnails

Google+ Followers

Follow by Email