παραθέματα λόγου

Κριτική προσέγγιση στην ποιητική διαδρομή του Παναγιώτη Καποδίστρια των ετών 1979-2009 Του Σταύρου Καστρίτη, πτ. Φιλολογίας  Οι «Καμένες Πε...

  ΚΑΜΕΝΕΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ Ποιήματα 1979-2009.  Εκδοτικός Οίκος Αντ. Σταμούλη / επί-γνωση, Θεσσαλονίκη 2010.

Στα είκοσι είσαι ακόμα αθάνατος κι αν έχεις βρει κιόλας τον έρωτα αυτό σε κάνει ασφαλώς να νιώθεις πως είσαι είκοσι φορές αθάνατος.

Σχολιαστικές σκέψεις: π. Παναγιώτης Καποδίστριας Το βιβλίο «Ο ανοικτός Θεός κι η άνοιξη του Ανθρώπου» του π. Γεωργίου Λέκκα αποτελεί μια ...

Ο άνθρωπος αργεί πολύ να καταλάβει πως ό,τι μετρά ο χρόνος, φθείρεται.

Πώς γίνεται κάποιος να φεύγει όταν μαζί του παίρνει κιόλας την καρδιά μας;

  Ράβε, ξήλωνε είναι η ζωή μας - κι όσο περισσότερα της προσθέτεις τόσο πιο επώδυνη κάνεις την αποψίλωσή της -

Κυκλοφορήθηκε το δέκατο πέμπτο τεύχος της εξαμηνιαίας επιστημονικής περιοδικής έκδοσης της  Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου «Αχιλλίου...

Νέα εργασία του π. Παναγιώτη Καποδίστρια, με θέμα: "Η αρχαιοελληνική αθανασία και η χριστοκεντρική πρόταση επί του περιεχομένου της...

π. Γεώργιος Λέκκας 33 ποιήματα γιὰ τὴν Ἑλένη καλλιτεχνικὴ φωτογραφία: Ἀγγελικὴ Σβορώνου Ἐκδόσεις ΕΝ ΠΛΩ, 2025. σελ. 80

  Στὴ μνήμη τοῦ Valeriu Purdea Πόσοι ἀπὸ ἐσᾶς, μεγάλοι ἐπίγονοι, εἶστε διατεθειμένοι νὰ δώσετε τὴ ζωή σας γιὰ τὸ πιὸ ἱερὸ μυστήριο;

    Αὐτὸς ποὺ πάσχει ἐλπίζει σὲ Πάσχα καὶ σὲ Ἀνάσταση Ἀντώνης Φουντῆς  20 Ἀπριλίου 2026

    Ἕνα  haiku Ἡ Ζωοδόχος Πηγὴ ὑποδέχτηκε τὸν Θεοφάνη. Ὁ μοναχὸς καὶ διακεκριμένος ἁγιογράφος π. Θεοφάνης (κατὰ κόσμον Βαλέριος) ἐκοιμήθη στ...

                                                                                                                          Χωρίς τον Χριστό...

6/4/ 1986 – 6/4/ 2026   Ποιητικὸ Μνημόσυνο   Haiku στὴ μνήμη τοῦ Π. Νέλλα   Σαράντα χρόνια χωρὶς τὸν Παναγιώτη, μὰ ζεῖ στὶς καρδ...

  Τόσες χιλιάδες χρόνια στη Γη κι ακόμα δεν μάθαμε να περπατάμε σ’ αυτήν αβαρείς όπως η σκιά μας πάνω στους αμμόλοφους. Να ’μασταν σ...

Γῦρος θριάμβου ὁ χορὸς Ἠσαΐα · τροχιὰ μυστική.   16 Μαρτίου 2026.

  Έμμετροι στίχοι «ΑΛΗΘΩΣ» ! Φιλική αντιπροσφορά Κι αν, ίσως, ο Πολιτισμός πάει αλλού, πιο κάτω, μένει ψηλά, πιο σταθερός, στου ...

Ρηχή, χρυσή μου θάλασσα, μικρά έφιππα κύματα είναι τα δώρα σου που καταφτάνουν στην ακτή με το ιεροτελεστικό ποδοβολητό τους.

T ο 14ο τεύχος του περιοδικού ΑΧΙΛΛΙΟΥ ΠΟΛΙΣ , της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου, που κυκλοφορήθηκε αυτές τις ημέρες είναι αφιερωμέ...

Ώσπου να γυρίσω είχαν υποχωρήσει τα νερά. Θά ’χανε ήδη πλημμυρίσει άλλες ακτές καθώς τίποτα δεν χάνεται οριστικά σ’ αυτόν τον κόσμο ...

Νέα εργασία του π. Παναγιώτη Καποδίστρια, με θέμα: "Θεολογικός λόγος και παγκόσμια πρόκληση. Η Ορθόδοξη Εκκλησία μεταξύ 1920 και 2008 υ...

Ἔφτασα στὴν ἄκρη τοῦ κόσμου! Μόλις ποὺ διακρίνω ποῦ λειώνει ὁ οὐρανὸς σ’ ἕνα μόνο σημεῖο.

Τὰ λόγια μου χτυποῦν στὸ χαλασμένο, παλιὸ πληκτρολόγιο, στὰ μάτια ἐκείνων ποὺ κοιτοῦν τὴν ποίησή μου μὲ τὸν μεγεθυντικὸ φακὸ τῆς γιαγι...

Ἔκρυψα τὴν εὐτυχία μου στὶς παλάμες σου καὶ τώρα ἀναζητῶ τὴ μοῖρα τῆς ἀγάπης μας σὲ κρυστάλλινες δακτυλῆθρες… Ἡ ἀγάπη μου πέθανε ἐδῶ...

Ἄνθρωπον ζητῶ… [1]  στίς λεωφόρους τοῦ διαδικτύου. Σχέσεις καί ἐξαρτήσεις στήν ψηφιακή ἐποχή  Ὁμιλία τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Αὐστραλ...

Ντύνομαι πάντα στὸ χρῶμα τοῦ φθινοπώρου καὶ, παραδόξως, προσποιοῦμαι πάντα πὼς ἀγαπῶ τὴν ἄνοιξη.

Γράφω καὶ δὲν θέλω νὰ σταματήσω! Γράφω ἀδιάκοπα. Οἱ λέξεις κουβαλοῦν τὸν πόνο μου.

Ἔφυγες. Πάντως μοῦ ἄφησες σ’ ἕναν φάκελο ἕνα γράμμα τὸ ὁποῖο δυστυχῶς ξέχασες νὰ γράψεις.

Μὲ τὴ χθεσινοβραδινὴ βροχή, ἔλαβα τὸ μήνυμά σου. Καὶ ἦρθα ἔτσι ὅπως μὲ ξέρεις: μὲ τὸ μέτωπο γεμᾶτο σκέψεις, μὲ τὰ χέρια νὰ μυρίζου...

Χωρὶς ἐσένα, ὅλα εἶναι θλιμμένα: ἕνα κοινότοπο παιχνίδι, καὶ ψυχρό. Νιώθω πὼς δὲν ὑπάρχω πιά.

Ἔχω μέρες ποὺ περνῶ ὧρες στὴν ἀκροθαλασσιὰ κι ἀκούω τὰ κύματα καὶ τὸν κρύο ἄνεμο νὰ γλιστράει πάνω στὴν ἄμμο, τὴ λεπτή, τὴ βρόμικη, ...

Ανθούλα Δανιήλ:   Παναγιώτης Καποδίστριας,  Μια ζωή σε Ονειροτροφείο  - Μετάφραση: Ρόνι Μπου Σάμπα . Εκδόσεις Εν πλω 2025  Ο π. Παναγιώτης Κ...

πληκτρολογῶ μὲ μικρὰ γράμματα, χαζεύω ἱστοσελίδες μὲ ἄδειες εἰκόνες, α β γ δ ……..

Μπλὲ σκιὲς χάνονται στὸ ψυχρὸ σούρουπο καὶ σταγόνες βροχῆς, κρύες καὶ βαριές, πέφτουν πάνω μας σὰν σὲ γυάλινους βράχους, διάφανους κ...

Ἔχω ἀνάγκη ἀπὸ μιὰ ὑπερβολικὴ δόση ἀγάπης, μὰ νὰ εἶναι ἀληθινή· ὄχι σὰν αὐτὴ μὲ barcode καὶ ἡμερομηνία λήξης! Ἔχω ἀνάγκη ἀπὸ ἀγάπη·...

Κοιτάζομαι στὸν καθρέφτη τῶν γκρίζων σύννεφων καὶ δὲν ξέρω ποιός μοῦ δάνεισε αὐτὸ τὸ σῶμα καὶ τὶς σκέψεις:

Περιπλανιέμαι ξανὰ σ’ ἕναν ἄγνωστο δρόμο, ψάχνοντας βιαστικὰ τὴ σκιά μου, ριγμένη τυχαία στὰ βρόμικα καὶ σκοτεινὰ πεζοδρόμια: εἶναι ...

Ἐπιστολή:   Ἴσως ἡ παρουσία σου νὰ εἶναι φάντασμα στὴ μπλὲ νύχτα ἀπ’ τὴν ὁποία δὲν μπορῶ πιὰ νὰ βγῶ ·

Τὶ θέλεις ἀπὸ μένα; Τὴ βροχὴ τῶν σκέψεών μου πάνω σου ἢ τὸ γλυκὸ κλᾶμα τοῦ δειλινοῦ ἀπ’ τοὺς σβησμένους πολυελαίους τῆς ἀγάπης;

Ξυπνήσαμε ἕνα κρύο φθινοπωρινὸ πρωινὸ στὸ χεῖλος τῆς ἀγάπης κι ἀπὸ ὑπερβολικὴ διαύγεια, γλιστρήσαμε στὴν ἀχρονία τῆς ἀναμονῆς καὶ τῆς ...

ἐσύ, πόθος μου, ἡλιοβασίλεμα…

Ὁ ὕπνος γδύθηκε ἀπὸ πάνω μου… Ξύπνησα ἀπὸ σένα κι ἔτρεξα μὲ ἀνυπομονησία στὰ ὄνειρά σου… Κρυώνω καὶ θὰ ἤθελα νὰ μποροῦσα νὰ ἐπισ...

Ποῦ φεύγει ὁ χρόνος ὅταν εἶσαι μαζί μου; Ποῦ χανόμαστε ὅταν εἴμαστε μαζί; Ἀρχίζω νὰ καταλαβαίνω γιατὶ κλαῖνε τὰ χορταράκια τὸ πρωὶ κ...

Στὴ μπροστινὴ πόρτα βρῆκα τὸ σημείωμά σου, δίπλα σ’ ἕνα βαριεστημένο τριαντάφυλλο!

Λὲς λόγια χωρὶς νόημα… Κυνηγᾶς ψευδαισθήσεις μὲ τὴ δίψα ἑνὸς μπουμπουκιοῦ ποὺ λαχταρᾶ τὸ φιλὶ τῆς ἄνοιξης τὴν σιωπηλὴ ὥρα τῆς ἀποσ...

Ἀπὸ τὴν ὑπερβολικὴ πλήξη, μεταφρασμένες ἀπὸ μιὰ παρεξηγημένη γλωσσικὴ οἰκονομία, λέξεις συνωστίζονται ἀτάκτως στὸ ράφι τοῦ βιβλιοπωλεί...

Κοίτα τὸν οὐρανό: εἶναι μαῦρος καὶ θλιμμένος! Τ’ ἀστέρια ἔχουν σβήσει καὶ τὸ φεγγάρι ἔχει ἀποκοιμηθεῖ κατὰ τὴ διάρκεια μιᾶς ὁλικῆς...

Βροχή... Ἡ ἀγάπη χάνεται σὲ μεγάλες, κρύες σταγόνες κι ἀποσταλάζει στὸν οὐρανό, ἀνατρεπόμενη στὸ ἔδαφος!

σ’ όλους αυτούς που ξέρουν   Αν όπως λένε ο χρόνος επουλώνει τις πληγές τότε γιατί εγώ πονώ σαν να ’φυγες εχτές κι έχω πάντα το ίδ...