παραθέματα λόγου

Ο άλλος εγγύς μου λευκαίνει τις γραμμές τ’ ασβέστη, στο χείλος του πεζο-δρομίου συν- θλίβονται οι βρομιές μας κι Εκείνος ...

Όταν τελικά απέμεινε μόνος Είχε ένα μεγάλο, τσίγκινο φεγγάρι, όταν απέμεινε μόνος, Κρεμασμένο, τσίγκινο φεγγάρι από σκοινιά Κα...

Οι στρατιώτες αγαπούσαν πολύ την Τζιν Χάρλοου και έτσι δεν τους αποκάλυψαν τίποτε για το θάνατό της. Την βρήκαν, λέει πνιγμένη σε ένα α...

ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΚΡΟΑΤΗ γράφει η ΜΑΡΙΑ ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ «Τέχνη δεν είναι να θωρείς τις ομορφιές ως έχουν…». Α κολουθώντας τη σοφή λαϊκή ...

Γράφει ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΦΛΕΜΟΤΟΜΟΣ Στη Ζάκυνθο, όπως σε όλους είναι γνωστό, υπάρχουν πολλές ιδιαιτερότητες στο εκκλησιαστικό τυπικό, οι ο...

«ευτυχία είναι η δυστυχία που την υπομένουμε από αγάπη» Εν τέλει, η Μαίρη κατέληξε. Μια φοβερή ασθένεια, είπαν, μια γενετική, προδι...

[Ἰω. 18, 1] Στὸν Κων. Σπ. Τσιώλη, ἀδιάληπτον ὄφλημα τιμῆς Κι ἡ  δικιά μας ἡ κατοικία «πέραν τοῦ χειμάρρου τῶν κέδρων» βρίσκετ...

Tης Κατερίνας Δεμέτη Είναι κοινή παραδοχή ότι όπου και αν πας η Ελλάδα σε πληγώνει. Τι συμβαίνει όμως όταν όπου κι αν πας η Ελλάδα σε ...

Γράφει ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΦΛΕΜΟΤΟΜΟΣ Ένα από τα ποιητικότερα κείμενα, που έχουν γραφτεί στην ελληνική γλώσσα είναι αναμφισβήτητα και αυτό τ...

ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΚΡΟΑΤΗ γράφει η ΜΑΡΙΑ ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ Μια σπάνια συναυλία είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε στις 5 Απριλίου του 2...

Στο ταξιδιωτικό εγχειρίδιο «Αλεξάνδρεια» με τις κριτικές και βιωματικές αναφορές στην όψιμη, αλεξανδρινή εποποιία, ο Γάλλος συγγραφέα...

Όσο και αν προσπαθώ, Ο καιρός σώνεται. Τι και αν δένω στα χρόνια μεγάλους, ακαθόριστους λίθους, Τι και αν κλαίω και κρατώ με απ...

Ο θάνατος δεν «ζει» στην πόλη και αυτό δεν το κάνει από επιλογή. Δεν είναι ο νεόπλουτος που έφτιαξε ένα εξοχικό στη θάλασσα (καμιά ...